دائرة المعارف ایرانی ویکی ما
فکر زیبا بهتر از روی زیبا * لبخند بزن بانوی مهر
درباره وبلاگ



>
افزایش بازدید رایگان
کسب درآمد قانونی از اینترنت
مدیر وبلاگ : الهه سبز
نویسندگان



دیدنی:

موشک سایوز با سه فضانورد به فضا پرتاب شد



موشک سایوز با سه فضانورد به فضا پرتاب شد




به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری فرانسه از بایکونور،این گونه پیش بینی شده است که سایوز روز چهارشنبه در ساعت دو و ۱۶ دقیقه به وقت گرینویچ و پس از شش ساعت پرواز به ایستگاه فضایی بین المللی برسد. این در حالی است که قبلا این سفر فضایی دو روز طول می کشد و دانشمندان می گویند دلیل این کاهش زمان، بهبود فناوری هایی است که به کپسول فضایی سایوز امکان می دهد تنها با چهار بار دور زدن کره زمین به ایستگاه فضایی بین المللی برسد در حالیکه در گذشته باید ۳۴ بار این کار را انجام می داد.


هم اکنون دو فضانورد روس و یک آمریکایی در ایستگاه فضایی بین المللی هستند. سه فضانورد دیگر پس از سپری کردن پنج ماه در این ایستگاه، روز ۱۴ مه به زمین بازگشتند.

از زمان بازنشستگی فضاپیماهای شاتل آمریکا، روسیه تنها کشوری است که می تواند با فضاپیماهای خود فضانوردان را به ایستگاه بین المللی ببرد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، تحقیق و پژوهش، زیست شناسی، 
برچسب ها : موشک سایوز، سایوز، موشک، فضا، فضانوردان،
لینک های مرتبط :



دومین میمون فضانورد به فضا میرود!




رئیس پژوهشکده سامانه های فضانوردی سازمان فضایی ایران گفت: ایران دومین میمون فضانورد را اواخر امسال و یا اوایل سال آینده به فضا می فرستد که در این پرتاب، برای نخستین بار از حامل سوخت مایع که باعث شتاب کمتر محموله موجود زنده می شود، استفاده خواهد کرد.

دکتر محمد ابراهیمی در گفتگو با خبرنگار مهر، با بیان اینکه حال میمون فضانورد پیشگام خوب بوده و تحت مراقبت است، از ادامه پروژه های پژوهشکده سامانه های فضانوردی برای اعزام فضانورد به فضا خبر داد و اظهار داشت: دومین کپسول زیستی حامل موجود زنده با نسل جدیدی از کاوشگر در آینده نزدیک، به فضا اعزام می شود.

وی با بیان اینکه طراحی، ساخت و تست دو پروژه حامل سوخت مایع و نسل جدید کاوشگر آغاز شده و در سال جاری دنبال می شود، گفت: در پرتاب سریع السیر که اواخر امسال و یا اوایل سال آینده انجام می شود تغییر در سوخت حامل فضایی مدنظر قرار گرفته است و در برنامه بعدی پرتاب که زمان بیشتری خواهد برد، وزن، ابعاد و ارتفاع پرواز نیز نسبت به پرتاب قبلی، بهبود می یابد تا بتوانیم به هدف اعزام فضانورد نزدیکتر شویم.

ابراهیمی در توضیح نوع سوخت حامل فضایی گفت: نوع سوختی که حامل های فضایی دارد در دو نوع جامد و مایع است که در پرتاب اولیه میمون فضانورد از سوخت جامد استفاده شد که شتاب بیشتری ایجاد می کنند اما سوختهای مایع شتاب کمتری دارند که برای سلامتی موجود زنده و حفاظت از آن سوخت مناسبتری محسوب می شود.

وی تفاوت شتاب در استفاده از سوخت مایع نسبت به سوخت جامد را کاهش حدود ۶۰ درصدی عنوان کرد و گفت: در سوخت مایع شتاب حامل فضایی ۶۰ درصد کاهش می یابد و برای مثال اگر در حامل فضایی سوخت جامد شتاب ۱۰ درنظر گرفته شده بود با سوخت مایع این شتاب به حدود ۶ می رسد که این مقوله بسیار مفید است و ما را از نظر ساخت فضاپیما آماده تر می کند.

رئیس پژوهشکده سامانه های فضانوردی سازمان فضایی ایران تاکید کرد: موجود زنده ای که قرار است برای بار دوم به فضا فرستاده شود از همان نسل و نژاد میمون پیشگام نژاد رزئوس خواهد بود.

وی در مورد طراحی نسل جدید کاوشگرهای اعزام انسان به فضا که همزمان با کپسول زیستی در حال انجام است به مهر گفت: این کاوشگر از کاوشگر قبلی بزرگتر و دارای ارتفاع بلندتری است؛ هم اکنون و در مرحله طراحی ارتفاع بیش از ۱۵۰ کیلومتر و وزن بالای ۵۰۰ کیلوگرم برای این کاوشگر برنامه ریزی شده اما ممکن است این اعداد در مرحله نهایی با تغییراتی همراه شود.

به گفته ابراهیمی تمامی تلاش برای پرتاب در سال جاری خواهد بود اما ممکن است پرتاب در ابتدای سال آینده انجام شود؛ به هر ترتیب کار طراحی، ساخت و تست امسال دنبال می شود.



ادامه مطلب


نوع مطلب : تحقیق و پژوهش، سلاح ها و جاسوسی، 
برچسب ها : میمون، میمون فضانورد، فضا، فضانورد،
لینک های مرتبط :



براستی موجودات فضایی وجود دارند؟

بله



(تصویر گرافیکی و تخیلی از شکل دیگری از حیات در خارج از زمین)



بله. کافی است تا نگاهی  دقیق تر به اطراف خود بیاندازید. آنها را خواهید دید. شما یکی از آنها هستید... بالغ بر میلیون ها گونه مختلف جانوری و ارگانیسم زنده بر روی زمین وجود دارد. اینها موجوداتی هستند بر سیاره کوچکی به نام زمین، و در گوشه ای از کیهان. اینها همان موجودات فضایی هستند. پس اگر به دنبال بیگانگان فضایی خارج از زمین می گردید شاید بهتر باشد تا سوال اول را به گونه بهتری بیان نماییم." آیا حیات در خارج از زمین وجود دارد؟" با اینکه هنوز مدارک عینی اثبات این موضوع وجود ندارد اما جواب این سوال هم آنقدرها سخت نیست: " اینطور به نظر می رسد".

استفن هاوکینگ، دانشمند بسیار پرآوازه ومشهور فیزیک نجومی در سال 2010 به طور رسمی اعلام نمود که موجودات فضایی به طور حتم وجود دارند. او به سخنانش در این حد بسنده نکرد وهمچنین اخطار داد که ارتباط با آنها می تواند ایده بسیار بدی باشد. اما چطور ممکن است؟ از کجا می دانیم که موجودات فضایی ممکن است وجود داشته باشند و بر چه اساسی ارتباط با آنها خطرناک است؟

 

هاوکینگ در برنامه ای که از کانال دیسکاوری پخش گردید، اعلام کرد که وجود زندگی هوشمند فرازمینی کاملاً منطقی و ممکن است. این خبر در بسیاری از رسانه های معتبر جهان انتشار یافت به طوری که واکنش های  گسترده ای نیز در بر داشت. هاوکینگ هشدار داد که در صورت شناسایی زمین توسط موجودات فضایی، این امکان وجود دارد که آنها در جهت استفاده از منابع و اقامت در زمین، ما را مورد حمله قرار دهند. همچنین در ادمه بیان می کند که چالش اصلی ما این است که دریابیم این بیگانگان فرازمینی چگونه خواهند بود.

 



 

در واقع بخش عمده استدلال هاوکینگ و فرضیه وجود موجودات فضایی بر پایه محاسبات ریاضی می باشد. تاکنون هیچ مدرکی دال بر وجود "زندگی" در هر سیاره دیگری به غیر از زمین یافت نشده است. اما با این حال ، این امر امکان وجود حیات فرازمینی بر سایر سیارات ناشناخته را از بین نمی برد. در واقع اثبات عدم وجود موجودات فضایی غیرممکن است. بنابراین در ادامه این مقاله با علل، دیدگاه ها و جنبه های مرتبط با وجود حیات در سایر سیارات آشنا خواهید شد. هم اکنون و بر اساس یافته های فعلی، شاید تنها پاسخ به واقع درست برای این سوال همان گزینه " بله ، به نظر می رسد که وجود دارند " باشد.اما هنوز نمی دانیم و برای اثبات نهایی این فرضیات، نیاز است تا آنها را بیابیم، و یا منتظر باشیم تا با زمین ارتباط برقرار نمایند.

 

 

(انسان برای کشف بیگانگان فضایی بسیار کنجکاو است؟ اما آیا ممکن است در پایان، این کنجکاوی به نابودی زمین و مرگ ما بی انجامد؟ و اگر آنها وجود دارند، آیا جهان آماده رویارویی با آنها می باشد؟)

 

 

حیات فرازمینی:

(مطالبی که در ادامه می خوانید بر اساس دیدگاه ها و نظریات محققین و اخترشناسان مختلف در رابطه با احتمال وجود حیات فرازمینی می باشد. )

اول آنکه، زمانی که می گوییم " موجودات فضایی" منظور آن دسته از تمدن های پیشرفته فضایی موجود در فیلم های علمی-تخیلی نیست. اگرچه احتمال وجود چنین تمدن هایی نیز وجود دارد، اما تاکنون هیچگونه مدرکی دال بر اثبات آن یافت نشده و فعلاً در محدوده فیلم های علمی-تخیلی باقی خواهند ماند. پس آنچه که مد نظر ما می باشد، به مبحث کلی "حیات خارج از زمین" اشاره دارد. بر همین اساس اینگونه به نظر می رسد که عدم وجود حیات فرازمینی غیر ممکن می باشد. مهم نیست اگر تاکنون با آن روبرو نشده ایم، احتمالات چنین بیان می کنند که این حیات وجود دارد. به این اعداد نگاهی بیاندازید و لحضه ای به آن بی اندیشید:

 

آیا یک هوش فرازمینی پیشرفته، برای تجاوز بر زمین از یک کرم چاله استفاده خواهد نمود. چه کسی می داند؟ (Discovery channel)

 

فقط در کهکشان راه شیری در حدود 300 میلیارد ستاره وجود دارد. (هر ستاره می تواند دارای صدها و هزاران جرم آسمانی، سیاره و قمر در منظومه خود باشد. به عنوان مثال کل منظومه شمسی ما و اجرام آن را فقط در محدوده یکی از این ستارگان/یعنی خورشید در نظر بگیرید)  انتظار می رود که بخش وسیعی از این ستارگان دارای سیاراتی باشند که قادر به میزبانی حیات است. حال در نظر بگیرید که عدد گفته شده تنها در یک کهکشان بود. در حدود 100 تا 300 میلیارد کهکشان در کیهان شناخته شده، وجود دارد. هر کهکشان شامل میلیاردها و  برخی شامل تریلیون ها ستاره است. به راستی چطور می توانید باور کنید که هیچ شانسی برای رویداد زندگی در هیچ یک از این ترلیون ها ترلیون سیاره که به دور  این ستارگان در حال گردشند وجود ندارد؟ حتی اگر بر این باور باشید که خداوند حیات را مستقیماً بر زمین آفریده، باور آفرینش کیهانی با این اندازه تنها برای ما، تاحدی غیرمنطقی و متکبرانه به نظر می رسد.

 

 

- پاسخ مثبت است. چه از لحاظ علمی، و چه از لحاظ فلسفی، تنها با نگاهی به عظمت آفرینش،عدم وجود حیات فرازمینی امری غیرممکن به نظر می رسد. اگرچه "بیگانگان فضایی" که از زمان پس از جنگ جهانی دوم با عنوان UFOدر بین مردم شناخته می شوند، یک مبحث پیچیده جداگانه است.( اگر از علاقه مندان به این مبحث هستید میتوانید با مطالعه موضوعات پیرامون UFOها (اجسام پرنده ناشناخته) نوشته دکتر  Jacques Valleeو دکتر  Allen Hynekاطلاعات ارزشمندی در این رابطه بدست آورید.)

 

 

کهکشان قرمزی که در وسط این عکس دیده می شود، SXDF-NB1006-2نامیده شده و دوردست ترین کهکشانی است که تا به امروز شناسایی شده است.این کهکشان در فاصله 12.91 میلیارد سال نوری دورتر از زمین قرار دارد. بخش سمت چپ تصویر یه کلوزاپ از آن را نمایش می دهد. (این عکس توسط فضاپیمای XMM-newtonگرفته شده است. / کپی رایت تصویر : NAOJ)

می دانیم که نور با سرعتی در حدود 300هزار کیلومتر بر ثانیه (دقیقاً 299 792 458 m / s) در کیهان در حال حرکت می باشند. حال با چند ضرب ساده به نتایج جالبی می رسیم. به این اعداد دقت کنید.  نور در 1 دقیقه مسافتی معادل با 18 میلیون کیلومتر را می پیماید. در یک ساعت مسافتی در حدود 1 میلیارد و 80 میلیون کیلومتر را می پیماید. در یک روز مسافتی در حدود 25 تریلیون و 920 میلیارد کیلومتر را می پیماید. عدد بدست آمده را در 365 ضرب نمایید. این فاصله عجیب و غریب مسافتی است که نور در یک سال می پیماید! در واقع این همان "یک سال نوری" است.

 

اما نکته اینجاست. بر اساس آخرین یافته ها، خوشه کهکشانی در فاصله 12.91 میلیارد سال نوری دورتر از زمین شناسایی شده است. آیا می توانید وسعت کیهان را تصور کنید؟ یعنی اگر روزگاری انسان به تکنولوژی فوق پیشرفته ای دست یابد که بواسطه آن بتواند با سرعت نور (یعنی حد نهایی سرعت در کیهان) حرکت نماید، باز هم زمانی نزدیک به 13 میلیارد سال طول خواهد کشید تا به این کهکشان برسیم. آیا براستی فکر می کنید که در کیهانی با این عظمت، زمین تنها نقطه حیات است؟!

 

- امکان وجود موجودات فرازمینی وجود دارد. شمار بی نهایتی از سیارات، منظومه های خورشیدی و شاید کائنات وجود دارد که بایستی میزبان هوش فرازمینی باشد. اگرچه هنوز مدرکی دال بر وجود (و البته عدم وجود) آنها نداریم. همچنین من معتقدم ممکن است آنها دارای نوعی برتری به ما باشند. اگر آنها قادر به مسافرت میلیون ها سال نوری و پیدا کردن ما باشند، بدون شک بایستی از تکنولوژی برتری نسبت به ما برخوردار باشند. اما شاید بر اساس خودپسندی و نادانی انسان، بسیاری از ما چنین حیاتی را پست تر از خود بدانیم. فراموش نکنید، همانگونه که ما حیات فرازمینی را با عنوان "بیگانگان فضایی" می خوانیم، آنها نیز ما را اینگونه خواهند خواند. البته برخی انسان ها آنقدر هوشمند خواهند بود تا حیات فرازمینی را نیز به عنوان یک موجودیت طبیعی، متفکر و زنده بدانند. چه کسی می داند؟ ممکن است کاملاً شبیه به ما باشند. و یا شاید شبیه به همان موجودات ترسناکی که از داستان های علمی-تخیلی می شناسیم. هیچ کس هنوز چنین حقایقی را نمی داند، اما حداقل این احتمال بسیار بسیار قوی وجود دارد که اشکال دیگری از زندگی نیز در جهان هستی است.

 

 

(تا امروز. هیچ چیز  (Ian O'Neill))

 

استدلال معمول پیرامون عدم وجود موجودات فضایی از آنجا سرچشمه می گیرد که تاکنون هیچیک از آنها، آشکارا و به طور مستقیم، با ما بر روی زمین تماسی برقرار نکرده است. تمدن های پیشرفته فضایی شاید دلایل خوبی برای انجام این کار داشته باشند. و یا شاید همانطور که می تواند برای ما اتفاق بی افتد، به نقطه ای رسیده باشند که از اکشافات فضایی نا امید گشته اند. اگر اینگونه باشد، آنگاه که ستاره مادر منظومه آنها درچرخه تکاملی خود به سوی مرگ می رود (زنجیره اصلی اکثر ستارگان) منجر به نابودی و توقف حیات آنها خواهد شد. در چنین شرایطی، بسته به جرم اولیه سیاره شان، آنها نیز به ستاره کوتوله سفید، ستاره غول قرمز و یا ابرنواختر تبدیل خواهند گشت.

 

بدون توجه به اظهارات شاهدان عینی UFOها، هیچی مدرک مسلم و قطعی که زمین توسط بیگانگان هوشمند فرازمینی ملاقات گشته است (چه در حال و چه در گذشته) وجود ندارد. این موضوع معمولاً در داستانهای علمی-تخیلی آمده است، چراکه زندگی در هرجای دیگر از جهان هستی به شدت محتمل است.

 

آیا ممکن است بیگانگان فضایی ما را تنها به چشم آلودگی که باعث ویرانی زمین گشته و بایستی از آن پاک گردد ببینند؟ (ناسا)

به احتمال بسیار زیاد گونه های بسیار متفاوتی از جانداران در جهان وجود دارد. از دیدگاه من، عدم وجود حیات در بیش از 200 میلیون کهکشان موضوعی عجیب و کاملاً غیرمنطقی به نظر می رسد. از این رو احتمال وجود حیات در خارج از کره زمین بسیار بالاست و شاید پاسخ سوال "آیا ما در جهان تنها هستیم؟ " را بتوان با قطعیت "خیر" اعلام نمود.

 

یکی از نکات بسیار مهم که باید در نظر داشت فاصله بسیار زیاد بین ستارگان است. حتی اگر تمدن های فنی و هوشمندی از سایر موجودات زنده در کهکشان راه شیری ما وجود داشته باشد، برای چنین تمدن هایی با پیشرفته ترین تکنولوژی ها، و حتی سفینه هایی با توانایی حرکت با سرعت نور، سال ها به طول خواهد انجامید تا به ما برسند. زمانی که آنها وارد زمین گردند،  سیاره مادر آنها آنقدر سالخورده خواهد بود که در بازگشت به سیاره شان هیچ خویشاوندی نخواهند یافت.

 

من فکر می کنم، تنها راه ممکن برای ملاقات ما توسط موجودات فرازمینی از طریق فیزیک کوانتوم بوده و این امر تنها زمانی روی خواهد داد که این موجودات توانایی دستکاری زمان و فضا را داشته باشند. پس از آن، شاید جهان 3بعدی ما قابل یافتن در بین میلیون ها جهان بوده و امکان ورود به آن از میان دیگر ابعاد میسر باشد. نظریه ابر ریسمان فعلی پیشنهاد می دهد که علاوه بر بعد زمان، به 10 بعد دیگر نیز برای وقوع چنین پیشامدی نیاز است. (نظریه بعد یازدهم)

 

 

 

(تصویر گرافیکی و خیالی از گونه ای از موجودات فضایی)

 

اگر منظور شما این است که " آیا موجودات فضایی واقعیت دارند؟" ممکن است تابحال شواهدی دال بر وجود چنین موجوداتی، برخی کوچک تر از 2 اینچ و برخی به بزرگی 20 پا دیده باشید. اگرچه، ممکن است بسیاری از این  شواهد اشتباه و دروغین باشد، اما زمانی که به عظمت جهان می اندیشیم، و تمام آن میلیاردها کهکشان شناخته شده برای بشر، و تمام ناشناخته های دیگر هستی، در واقع باور این موضوع که که ما تنها فرم حیات در جهان هستیم غیرممکن به نظر می رسد. اگرچه بر اساس مدارک فعلی مجبوریم جواب "خیر" را انتخاب کنیم اما من اعتقاد دارم دیر یا زود با این جانداران روبرو خواهیم گشت.

 

فکر می کنم، همین حالا، آنها باید جایی در حال زندگی باشند.

 

 

 

(تصویری از یک پا؟ بله. / تصویری از چشمان؟ بله / تصویری از ناحیه مکشی عظیم به عنوان دهان؟ بله. کاملاً صحیح است.)

نگاهی بر این گونه بیگانگان عجیب فضایی بیاندازید. / فیلم / dino / dinosaurs )

(استیفن هاوکینگ در مستندی که در رابطه با انواع اشکال احتمالی حیات و موجودات فرازمینی ساخته به برسی برخی از این گونه ها می پردازد. او در بخشی از این مستند توضیح می دهد که چگونه پاها می توانند برای هرگونه ای از شکل حیات که بر پوسته سخت سایر سیارات وجود دارد سودمند باشد. پاها و چشمان برای استفاده در سیاره ما بهینه گشته اند، بنابراین شاید در برخی اشکال زندگی در جهان های دوردست چنین اعضایی به یکدیگر  پیوسته اند.)

 

 

زمانی که سخن از موجودات فضایی به میان می آید، در این زمان، هنوز هیچ گونه ای از آنها یافت نشده و یا با زمین ارتباط برقرار ننموده است. با این حال با توجه به ابعاد بینهایت جهان، احتمالات فراوانی بر حیات موجودات فرازمینی در سایر کهکشان ها، مانند کهکشان کوتوله قوس وجود دارد. اگرچه تاکنون وجود آنها اثبات نشده اما دانشمندان امیدوارند در آینده نزدیک چنین اتفاقی خواهد افتاد و در این زمینه تلاش های گوناگونی در حال انجام است.

 

(هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام "سایت نجوم ایران" و لینک به این مقاله، غیرقانونی و از لحاظ شرعی و اخلاقی نادرست است.)

 

منبع : سایت نجوم ایران



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : موجودات، موجود فضایی، فضا، سیارات،
لینک های مرتبط :


 حقیقت های  شگفت انگیز در مورد فضا - قسمت چهارم





اگر چه جهانی كه ما در آن زندگی می كنیم آكنده از رازهای شگفت انگیز است، اما همه این رازها دیگر سر به مهر نیستند. چرا كه بشر با كنكاش و جستجو به حقیقت بسیاری از آنان پی برده است.

در این مجموعه پنج قسمتی ما سعی خواهیم كرد ۱۲۵ مورد از واقعیت‌های مربوط به سیارات، ستارگان، فضا و فضانوردی را به شكلی مصور و مستند برای شما ارائه كنیم.

در بخش اول و دوم و سوم این مجموعه ۷۵ مورد از این حقایق شگفت انگیز را بر شمردیم. حال نوبت به لیست ۲۵ تایی چهارم است.

پس در ادامه مطلب با ویکی ما همراه باشید.


۷۶- شراره‌های خورشیدی به دماهایی تا ۱۰ میلیون درجه سانتیگراد می رسند و انرژی آنها از یك میلیون بمب اتم ساخته دست بشر نیز بیشتر است.

شراره‌ خورشیدی با اندازه‌ای فوق‌العاده بزرگ (هزاران برابر زمین)


۷۷- ستارگان دو‌تایی به دو ستاره گفته می شود كه در دام گرانش یكدیگر افتاده‌اند. عمر این دو ستاره در رقص حول یكدیگر می گذرد.

سیستم ستارگان دوتایی


۷۸- ادموند هالی پیش‌بینی كرد دنباله‌داری كه وی كشف كرده، در سال ۱۷۵۸ باز خواهد گشت. این اتفاق در همین سال و ۱۶ سال پس از مرگ این دانشمند به وقوع پیوست. این اولین بار بود كه زمان بازگشت یك دنباله‌دار پیش‌بینی می شد. به احترام وی دنباله‌داری كه او كشف كرده بود، دنباله‌دار هالی نامگذاری شد.

عكسی واقعی از دنباله‌دار هالی


۷۹- سرس بزرگترین سیارك در منظومه شمسی است كه قطری در حدود ۹۴۰ كیلومتر دارد و وزن آن دو میلیونیم وزن زمین است.

۸۰- عمر خورشید در حدود پنج میلیارد سال است و در حال حاضر در میانه عمر خود قرار دارد. این ستاره كه در رده ستارگانی با اندازه متوسط قرار می گیرد، احتمالا ۱۰ میلیارد سال عمر خواهد كرد.

۸۱- سطح تریتون ، ماه نپتون ، سردترین سطح یك جسم سماوی در منظومه شمسی است. دمای سطح این قمر ۲۳۶- سانتیگراد است.

۸۲- PSR J1719-1438 b نام سیاره‌ای است كه به احتمال بسیار زیاد از كربن فشرده (الماس) تشكیل شده است.

۸۳- كاوشگرهای پایونیر ۱۰ و پایونیر ۱۱ شامل پلاك‌های متالی است كه حاوی پیام‌هایی از وجود ما برای بیگانگان فضایی است.

طرحی از كاوشگر پایونیر (پیشگام) ۱۱ همراه با اطلاعات مربوط به اجزا مختلف آن


۸۴- در سال ۱۹۰۵، انیشتن با تئوری نسبیت خاص خود نشان داد كه همه اندازه‌گیری ها، حتی اندازه‌گیری مكان و زمان نسبی است. به عبارت دیگر، اندازه‌گیری زمان و سرعت به محل ناظر بستگی دارد.

۸۵- در فضای بین ستاره‌ای بزرگترین منبع بخار آب وجود دارد. حجم آب این مجموعه ۱۰۰هزار برابر خورشید و مقدار آب آن به اندازه ۱۴۰ تریلیون برابر آب تمامی اقیانوس‌های روی زمین است.

۸۶- اولین تلسكوپ فضایی به نام كوپرنیك در سال ۱۹۷۲ آغاز به كار كرد.

۸۷- فضانوردان پیاده‌روی فضایی را در زمین با غواصی در استخر تمرین می كنند.

تمرین تعمیر ایستگاه فضایی در استخرهای ویژه


۸۸- بی وزنی سبب می شود كه قد فضانوردان در ماموریت‌های طولانی تا چند سانتی متر رشد نماید.

۸۹- اولین موجودی كه به فضا فرستاده شد، سگی به نام لایكا بود كه در سال ۱۹۵۷ و درفضاپیمای اسپوتنیك ۲ به فضا اعزام شد. متاسفانه مرگ وی هنگامی رخ داد كه ذخیره اكسیژن فضاپیما به اتمام رسید.

لایكا، اولین سگ فضانورد


۹۰- اولین فضاپیمای سرنشین‌دار به نام وستوك ۱ در آوریل ۱۹۶۱  توسط اتحاد جماهیر شوروی به فضا فرستاده شد كه حامل یوری گاگارین ، اولین كیهان‌نوردی بود كه توانست در مدار زمین گردش كند.

وستوك ۱، اولین فضاپیمای سرنشین‌داری كه موفق شد در مدار زمین قرار گیرد


۹۱- دمای قلب ستارگانی مانند خورشید، به ۱۶ میلیون درجه سانتیگراد می رسد. حتی دانه ماسه‌ای به این دما می تواند انسانی را در فاصله ۱۵۰ كیلومتری به كشتن دهد.

۹۲- ستارگان به این دلیل چشمك می زنند كه ما آنها را خلال لایه ضخیمی از اتمسفر مشاهده می كنیم.

۹۳- وزن خورشید معادل ۲۰۰۰ تریلیون تریلیون تن و ۳۰۰۰۰۰ برابر وزن زمین است. این در حالی است كه كل خورشید از هیدروژن و هلیوم تشكیل شده كه سبك‌ترین گازها در جهان هستند.

۹۴- گرم شدن خورشید به این علت است كه فشار هسته خورشید آنقدر زیاد است كه هسته اتم‌های هیدروژن با یكدیگر همجوشی هسته‌ای نموده و هلیوم را بوجود می آورند. این واكنش مانند یك بمب هیدروژنی بسیار قوی عمل كرده و مقادیر بسیار زیادی گرما تولید می كند.

۹۵- همجوشی هسته‌ای در مركز خورشید در هر ثانیه میلیاردها فوتون نوری ایجاد می كند اما رسیدن این فوتون‌ها به سطح خورشید بیش از ۱۰ میلیون سال طول می كشد.

۹۶- بمب اتمی هیروشیما ۸۴ تریلیون ژول انرژی آزاد كرد. انرژی آزاده شده در یك ابرنواختر۱۲۵۰۰۰۰ تریلیون تریلیون بار بیشتر از مقدار انرژی بمب اتمی هیروشیما است.

۹۷- رعد و برق فقط در زمین اتفاق نمی افتد. دانشمندان این پدیده را در مریخ و در زحل نیز مشاهده نموده‌اند. اما قوی ترین آذرخشها در فضای بین‌ستاره‌ای رخ می دهد كه قدرت آن یك تریلیون برابر آذرخشها در روی زمین است. این آذرخش می تواند ذرات باردار را تا فاصله ۱۵۰۰۰۰ سال نوری به اطراف پرتاب نماید.

مهم‌ترین منبع انرژی برای كهكشان 3سی 303 (نقطه قرمز در وسط تصویر) جریان اگزا امپی آن است (اگزا: 10 به توان 18)


۹۸- ستاره WISE 1828+2650 سردترین ستاره كشف‌ شده است. دمای سطح این ستاره در حدود ۲۷ درجه سانتی گراد است.

۹۹- جاذبه ماه ۱۷ درصد گرانش زمین است، به همین علت فضانوردان در لباس‌های فضایی می توانند تا ۴ متر به بالا بپرند.

۱۰۰- ماه به جز زمین تنها كره‌ای است كه انسان پای خود را بر روی آن قرار داده است. به دلیل نبودن هرگونه اتمسفر در سطح ماه و در نتیجه عدم وجود باد و باران، جای پای فضانوردان آپولو از سال ۱۹۶۹ تاكنون به صورت كامل در ماه حفظ شده است.

اولین جای پای انسان در ماه


آیا شما می توانید این لیست را افزایش دهید و حقایقی را كه می دانید با ما و سایر علاقمندان در میان بگذارید؟

(چنانكه دیدید بسیاری از اصطلاحات تخصصی به صفحات ویكیپدیای فارسی ارجاع داده شده است تا همه علاقمندان بتوانند ضمن مراجعه، اطلاعات خود را افزایش دهند. لذا از تمامی اشخاصی كه در تهیه این صفحات زحمت كشیدند، صمیمانه قدردانی ‌می شود)




نوع مطلب : اخبار نجوم، عجایب، فرا تصور، 
برچسب ها : حقیقت ها، شگفت انگیز، فضا، منظومه شمسی، نجوم، سیارات،
لینک های مرتبط :





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic