تبلیغات
دائرة المعارف ایرانی ویکی ما - مطالب سلامت جنسی
 
دائرة المعارف ایرانی ویکی ما
فکر زیبا بهتر از روی زیبا * لبخند بزن بانوی مهر
درباره وبلاگ



>
افزایش بازدید رایگان
کسب درآمد قانونی از اینترنت
مدیر وبلاگ : الهه سبز
نویسندگان

وقتی صحبت از لزوم حریم خصوصی در روابط میان فردی می شود، همه موافق هستند به اینکه هیچ فردی به ما نمی تواند آنقدر نزدیک باشد که همه اسرار درونی مان را با او در میان بگذاریم. اصلا در میان گذاشتن تمام آنچه در درون ما می گذرد یا مسائلی که برای ما پیش می آید به یک نفر، با عقل نیز سازگار نیست.

بگذارید همسرتان نفس بکشد!

اما اگر صحبت به لزوم حریم خصوصی در روابط همسران برسد، برخوردها متفاوت می شود. برخی چنان موضع گیری می کنند که گویی وجود حریم خصوصی در رابطه همسران قدم اول طلاق یا حداقل قدم اول طلاق عاطفی است.

البته از حق نگذریم در مقابل نیز برخی چنان از لزوم حریم خصوصی در رابطه طرفداری می کنند که گویی می خواهند همسران را به دو نفر با داشتن رابطه ای در حد همکاری سوق دهند؛ اما حد میانه و نقطه تعادل در این بین کجاست؟

همیشه برخوردهای همراه با افراط و تفریط از آنجایی ناشی می شود که افراد باورهای اشتباهی در مورد موضوع دارند. در رابطه با موضوع داشتن حریم خصوصی در رابطه همسران نیز داستان به همین منوال است. متاسفانه باورهای غلطی در این مورد وجود دارد که به موضع گیری هایی غیرمنطقی منجر می شود. باورهایی که در این شماره برخی از آنها را مرور می کنیم.

«ازدواج شریک شدن در همه ابعاد است؛ پس حریم خصوصی در روابط همسران بی معناست.»

بسیاری از همسران تصور می کنند وجود حریم خصوصی معنایی ندارد و تصور می کنند هر چقدر بیشتر به همسرشان نزدیک باشند بهتر است. اگر به یاد داشته باشیددر مورد عوارض خودتمایزنیافتگی مطلبی داشتیم و اشاره کردیم که نبود استقلال عاطفی در همسران، خود یکی از دلایل طلاق به شمار می رود.

داشتن حریمی خصوصی در روابط با اطرافیان از جمله با همسر، یکی از نشانه های استقلال عاطفی به شمار می رود. هر چند حریمی که در ارتباط با همسر وجود دارد متفاوت با دیگران است.

اما اگر هنوز هم به لزوم حریم خصوصی قانع نشده اید بد نیست به این نکته توجه داشته باشید که همسرانی که هیچ حریم خصوصی برای خود و همسرشان قائل نیستند غالبا در روابط خود با همسرشان دچار سوءتفاهم هایی جدی می شوند. یکی از رایج ترین این موارد نقش دادن به همسر به شکلی افراطی است.

به عنوان مثال این افراد همسر خود را مسئول تمام احساسات خود دانسته و از او انتظار دارند تا او را خوشحال کند و یا زمانی که ناراحت و عصبانی هستند، همسرشان فکری به حال آنها بکند؛ موضوعی که می تواند باعث اختلاف، کشمکش و البته احساس سرخوردگی شدیدی در روابط بین همسران شود.

«وجود حریم خصوصی نشاندهنده عدم اعتماد همسران به هم است.»

این تصور از آنجا ناشی می شود که همسران به اشتباه وجود حریم خصوصی را مساوی با دروغگویی و مخفی کاری در نظر می گیرند، در حالی که اگر تصویر درستی از این موضوع داشته باشند متوجه خواهند شد که همسران می توانند به هم اعتماد داشته باشند، موضوعاتی که به بهبود یا عمق بخشی رابطه آنها کمک می کند را از همدیگر مخفی نکنند اما در عین حال هر یک حریمی خصوصی داشته باشند.

«من هم دوست همسرم هستم، هم همسر او، او نیازی به داشتن حریم خصوصی ندارد.»

واقعیت این است که هر چقدر هم همسران به هم نزدیک باشند و از نظر عاطفی به هم وابسته و هر چقدر هم احساس کنند همدیگر را به صورتی کامل درک می کنند، باز هم در زندگی آنها موضوعاتی وجود دارد که به دلیل تفاوت های مردان و زنان، همسران احساس خواهند کرد که نمی توانند آنها را با همسر خود در میان بگذارند. به عنوان مثال جزیی نگری خانم ها باعث می شود آنها به موضوعاتی توجه داشته باشند که در صورتی که با همسر خود در میان بگذارند، با واکنش منفی او مواجه شوند.

یا ممکن است جنس قضاوت آقایان در مورد مسائل مختلف و افراد به شکلی باشد که خانم واکنشی منفی به آن نشان دهد. در این وضعیت مطرح نکردن صحبت هایی که اصطلاحا زنانه یا مردانه هستند با همسر، نه تنها عجیب نیست که شاید بتواند مانع ایجاد سوءتفاهم در رابطه همسران شود.

و در مقابل اگر قرار باشد شما اصرار زیادی داشته باشید تا همسرتان همه چیز را با شما در میان بگذارد، این موضوع احتمال دلخوری را بیشتر خواهد کرد.

«من حریم خصوصی خودم را دارم، اگر همسرم نمی خواهد حریمی برای خود قائل شود، مشکلی نیست.»

توجه داشته باشید که رابطه همسران در ازدواج رابطه ای همراه با بده و بستان است. اگر قرار باشد یک نفر همه اش در حال دادن باشد و طرف مقابل متناسب با او رفتار نکند، احتمالا بعد از مدتی مشکل ایجاد خواهد شد. در عوض اصرار روی حفظ مرزهای شخصی خود، سعی کنید در درجه اول با جلب اعتماد همسرتان و سپس با دادن آزادی های منطقی به او هم از وجود حریم خصوصی برای خودتان حساسیت زدایی کنید و هم همسرتان را تشویق به داشتن حریمی شخصی برای خودش کنید.

«حریم خصوصی من، پیش از ازدواج با بعد از آن تفاوتی ندارد.»

اگر قرار باشد تصور کنید همانطور که والدین یا خواهر و برادر شما مرزهای شخصی شما را رعایت می کرده اند، همسرتان نیز باید همانگونه رفتار کند، احتمالا بعد از مدتی متوجه خواهید شد که در رابطه شما و همسرتان مشکلاتی ایجاد شده است. بهتر است در نظر داشته باشید که نزدیکترین فرد به شما از نظر احساسی همسرتان است، پس اگر تمایل به مخفی کردن حجم زیادی از مسائلی دارید، احتمالا ایرادی در رابطه شما وجود دارد. شاید این سوال برای شما ایجاد شود که چه میزانی از داشتن حریم خصوصی در رابطه همسران ایراد دارد؟ هر چند پاسخ دقیق دادن به این سوال از هر همسری تا همسر دیگر متفاوت است اما می توان خط قرمز مشخصی را برای تمام همسران تعریف کرد. اگر میزان حریم شخصی یا به عبارتی «من» در رابطه همسران بیش از رابطه مشترک آنها یا «ما» است یا کیفیت آن را تحت تاثیر قرار می دهد، همسران باید در تعریف خود از حریم خصوصی تجدید نظر کنند.

«حریم خصوصی برای تمام همسران یکسان است.»

روابط هر کدم از همسران با یکدیگر ویژه و منحصر به فرد است. به همین دلیل نیز نمی توان برای آنها به صورت مطلق قانونی وضع کرد. به عنوان مثال همسرانی که هر دو شاغل هستند نیاز دارند تا حریم خصوصی متفاوتی نسبت به همسرانی داشته باشند که تنها یکی از آنها شاغل است. در عین حال که شخصیت هر کدام از همسران نیز در این امر تعیین کننده است. به عنوان مثال نیاز افراد درونگرا و برونگرا در داشتن حریم خصوصی و میزانی که آنها برای حریم خصوصی خود در نظر می گیرند متفاوت است. شرایط تربیتی افراد در خانواده ها نیز دراین امر بی تاثیر نیست.

به عنوان مثال فردی که در خانواده ای پرجمعیت بزرگ شده و همیشه با خواهران یا برادران خود یک اتاق داشته شرایطی متفاوت با فردی دارد که تک فرزند است یا همیشه در خانواد خود اتاقی مجزا داشته است. به خاطر همین دلایل نیز نمی توان نسخه واحدی برای همه همسران پیچید. از طرفی برخی ویژگی های شخصیتی مانند دیر اعتماد کردن یا سوءظن داشتن می تواند موضوع حریم خصوصی در رابطه همسران را با پیچیدگی هایی خاص همراه سازد.

«از ابتدا تا انتهای ازدواج حریم خصوصی همسران یکسان است.»

این نیز از آن اشتباهاتی است که برخی همسران مرتکب می شوند. واقعیت این است که تنها زمانی وجود حریم خصوصی ایجاد مشکل نمی کند که همسران به اندازه کافی از همدیگر شناخت داشته و البته به همدیگر اعتماد داشته باشند. پس طبیعی است که در اوایل ازدواج که هنوز شناخت زیادی از هم شکل نگرفته ممکن است اصرار بر ایجاد حریم خصوصی ایجاد سوءتفاهم کند.

از سویی در برخی موقعیت ها ممکن است یکی از همسران ترجیح دهد به صورتی موقت حریمی وسیع تر برای خود قائل شود. البته این موضوع بیشتر در مورد آقایان صدق می کند، چرا که با توجه به بالا بودن پیوندجویی در خانم ها تمایل دور شدن از همسرشان ممکن است کمتر پیش بیاید.

گاهی نیز تغییر در شرایط زندگی می تواند وضعیت را به صورتی موقت دچار تغییر کند. به عنوان مثال همسرانی که ناچارند در شهری دور از خانواده و دوستان سابق خود زندگی کنند، ممکن است تا مدتی احساس کنند تمایلی به داشتن حریم خصوصی سابق خود ندارند.





نوع مطلب : زندگی مشترک، مهارت های زندگی، سلامت جنسی، 
برچسب ها : همسرداری، نفس، حریم خصوصی، ازدواج ناکام، رابطه زناشویی، روابط زناشویی،
لینک های مرتبط :





یک رابطه زناشویی از چند مرحله پشت سرهم تشکیل شده که زن و مرد از آنها عبور می‌کنند و بالاخره به ارضای جنسی می‌رسند...

چرخه جنسی خانم‌ها از ۴ مرحله تشکیل می‌شود؛ برانگیختگی، کفه (تداوم رابطه زناشویی)، ارگاسم (اوج) و فروکش. یعنی به دنبال ارگاسم، تمایل جنسی فروکش پیدا می‌کند. چرخه جنسی طبیعی در خانم‌ها، دو تفاوت عمده با مردان دارد؛ اولین تفاوت اینکه خانم‌ها برای رسیدن به ارگاسم معمولا ۱۵-۱۰ دقیقه زمان لازم دارند در صورتی که حدود ۹۰ درصد مردان ظرف ۲ دقیقه پس از برقراری رابطه ارضا می‌شوند. دوم اینکه چرخه جنسی مردان یک مرحله بیش از خانم‌ها دارد و پس از مرحله چهارم یا فروکش، وارد مرحله پنجم یا تحریک‌ناپذیری می‌شوند. در این مرحله مرد دیگر نمی‌تواند رابطه زناشویی مجدد را شروع کند و مدت زمان آن از چند دقیقه تا چند ساعت و تا چند روز متفاوت است. با افزایش سن، این زمان طولانی‌تر می‌شود اما خانم‌ها این مرحله تحریک‌ناپذیری را تجربه نمی‌کنند و پس از رسیدن به ارگاسم می‌توانند دوباره رابطه زناشویی را از سر بگیرند.


تغییرات فیزیولوژیک در مرحله کفه در هر دو جنس: در این مرحله تغییرات فیزیکی در خانم‌ها خیلی واضح و برجسته‌تر از مردان است و نسبت به مرحله قبلی و تغییراتی مانند تورم دیواره واژن در خانم‌ها، بالا رفتن بیضه‌ها در مردان، افزایش بیشتر تعداد تنفس و ضربان قلب و افزایش انقباض عضلانی هم در هر دو جنس اضافه می‌شود.
تغییرات فیزیولوژیک در مرحله برانگیختگی جنسی در هر دو جنس: افزایش انقباض در عضلات، افزایش تعداد ضربان قلب و تنفس، پررنگ‌تر شدن رنگ پوست به‌خصوص در ناحیه سینه و پشت، سفت شدن نوک سینه‌ها، افزایش جریان خون به دستگاه تناسلی که در مردان باعث نعوظ و در زنان باعث مرطوب شدن دستگاه تناسلی می‌شود.

تغییرات فیزیولوژیک در مرحله ارگاسم در هر دو جنس: شروع انقباض‌های غیرارادی در عضلات، افزایش فشارخون، افزایش تعداد ضربان قلب و تعداد تنفس باعث افزایش مصرف اکسیژن می‌شوند. در این مرحله دیواره واژن در خانم‌ها منقبض و رحم دچار انقباض‌های مکرر و پشت سرهم می‌شود و در مردان انقباض‌های ریتمیک عضلات موجود در قاعده آلت تناسلی باعث انزال خواهد شد. گاهی در این مرحله قرمزی خاصی کل بدن را فرا می‌گیرد که به آن «راش جنسی» می‌گویند.

بیمارانی که دچار فشارخون بالا یا بیماری قلبی هستند، با توجه به اینکه رابطه زناشویی باعث افزایش تعداد ضربان و عملکرد قلب می‌شود، باید بیشتر دقت کنند چون فعالیت جنسی و افزایش کارکرد قلب ممکن است باعث کاهش اکسیژن‌رسانی و بروز سکته قلبی در آنها شود بنابراین باید حتما نسبت به درمان بیماری خود اقدام کنند.

تغییرات فیزیولوژیک در مرحله فروکش در هر دو جنس: در این مرحله آنچه در ۳ مرحله قبلی اتفاق افتاده‌اند، به‌تدریج به حالت اول برمی‌گردد. مهم‌ترین تفاوت مردان و زنان در این مرحله است. زنان می‌توانند به سرعت خود را باز یابند و یک رابطه زناشویی را از سر بگیرند ولی مردان نه، بنابراین تغییرات فیزیولوژیک باعث ضعف قوای جسمانی و بینایی و دفع ویتامین و پروتئین‌های بدن نمی‌شود.

دکتر محمدرضا صفری‌نژاد

جراح و متخصص بیماری‌های کلیه و مجاری ادراری و استاد دانشگاه رییس انجمن علمی سلامت خانواده





نوع مطلب : بهداشت و سلامت، سلامت جنسی، 
برچسب ها : چرخه جنسی، سلامت جنسی خانواده، سلامت جنسی، رابطه زناشویی، چرخه جنسی خانم‌ها، دکتر محمدرضا صفری‌نژاد،
لینک های مرتبط :



زندگی مشترک : خیانت مردانه!






 «از دنیای مردها نمی‌توان سر در آورد» این ادعایی است که برخی از زنان در موردش پافشاری می‌کنند و می‌گویند بعد از ازدواج به چشم های خودت هم نباید اعتماد داشته باشی. این دسته از زنان معتقدند درست در همان لحظه‌ای که گمان می‌کنی شهر در امن و امان است، ذهن همسرت درگیر دنیای دیگری است. دنیایی که یا در خیال برای خودش ساخته و به انتظار واقعی شدنش است یا در واقعیت به رابطه ای مخفیانه منجر شده است. درعوض مردان هم می‌گویند که این گروه از زنان به شدت بدبین هستند. به همین بهانه این موضوع را با 3 کارشناس از حوزه‌های روانشناسی، روانپزشکی و جامعه شناسی در میان گذاشتیم تا بدانیم که آیا واقعا همه مردها خیانتکارند یا خیر؟



مردها تنوع طلب هستند؟

دکتر فاطمه رنجبر: گاهی اوقات مزاج تنوع طلب فرد باعث این مسئله می‌شود. فرد به علت مزاج تنوع طلب خود به یک شریک جنسی اکتفا نکرده و روابط متعدد خارج از روابط زناشوئی را تجربه می‌کند. البته تنوع طلبی وی منحصر به زندگی زناشوئی نیست بلکه می‌تواند سایر جنبه های زندگی مثلا گرایش به مواد مخدر مختلف، تجربه شغل‌های مختلف و نداشتن شغل ثابت و ... را در بر می گیرد.

دکتر افسر افشارنادری: تنوع طلبی در همه انسان‌ها وجود دارد و منحصر به مردها نیست. اما از طرف دیگر، ما با مسئله پذیرش محدودیت‌ها روبه‌رو هستیم. هر قراردادی به خود تعهدات و محدودیت‌هایی را به همراه می آورد که برای تداوم آن قرار داد، هر 2 طرف باید به تعهدات خود وفادار باشند. ازدواج یک قرارداد است. عشق هم یک قرار داد است و هر دوی اینها، طرف مقابل را موظف به پیروی از قانون‌ها و تحمل محدودیت‌هایی می‌کند و در این زمینه، تفاوتی میان تعهدات عاطفی و محضری وجود ندارد. اما متاسفانه به علل فرهنگی این گفتمان رایج شده است که تنوع طلبی یک ویژگی مردانه است که چه بخواهیم و چه نخواهیم وجود دارد. در واقع ما با این ادعا، تنوع طلبی را به عنوان دلیل خیانت مطرح نمی کنیم، بلکه به عنوان توجیهی برای این کار بیان می کنیم.

هرایر دانلیان: برخی از پژوهشگران معتقدند، مردها تنوع طلبند و برای این موضوع دلایل تحولی را هم بیان می‌کنند. آنها به دوران باستان اشاره می‌کنند و می‌گویند از آنجا که در آن زمان، یک مرد می‌توانست در زمان کوتاهی چند زن را باردار کند و یک زن تنها یک بار در سال می‌توانست باردار شود، حضور یک مرد در روابط متعدد موضوعی طبیعی به شمار می آمد. زیرا توانایی تولید مثل در آن زمان یک امتیاز تلقی شد و به مرد مجوز فعالیت جنسی متفاوتی را می‌داد. البته برخی دیگر، این موضوع را با دلایل هیجانی و اخلاقی هم تفسیر می‌کنند و براساس همین تفسیرها، عقیده تنوع طلبی مردان، در میان جوامع شایع شده است.

آیا مردها برای فرار از مشکلات و خستگی خیانت می‌کنند؟

دکتر فاطمه رنجبر:  شاید در برخی از موارد با چنین ادعاهایی روبه‌رو باشیم اما اگر می‌خواهیم خیانت زناشوئی را درمان کنیم باید 2 طرف را وارد حل مسئله کرده و به زن و شوهرها کمک کنیم تا نیازهای روانی و جسمانی خود را شناسایی کنند و آن را با شریک زندگی خود در میان بگذارند و آنها نباید تنها از جنبه احساسی نگاه کنند بلکه علل ایجاد آن را موشکافی کرده و عوامل تاثیرگذار بر این مسئله، مثلا در گیر شدن بیش از حد همسر در شغل، عدم برآورده کردن نیازهای طرف مقابل و... شناسایی کنند. اگر مشکلی وجود داشته باشد به جای پاک کردن صورت مسئله یا انتخاب راه حل نادرست مثل خیانت همسر روش‌های حل مسئله را بیاموزند. همچنین از نظر روانشناختی مکانیسم‌های مواجهه با استرس و تطابق با آن را تقویت کنند. باید بدانیم خیانت به همسر نه تنها مشکلات خانوادگی و فردی را حل نمی‌کند بلکه آن را چندبرابر کرده و در حکم از چاه درآمدن و به چاله افتادن است.

دکتر افسر افشارنادری: زیاد از مردها می‌شنویم که وقتی وارد خانه می‌شوند با غرغرها یا بی‌حوصلگی همسرشان روبه‌رو هستند یا به‌خاطر هزینه‌ها و مراقبت از بچه‌ها تحت فشارند. اما همین مردها می‌گویند وقتی سراغ رابطه‌ای خارج از خانه می‌رفتند، دیگر اثری از این تنش‌ها و برخوردها وجود نداشت. اما در این مورد، تنها باید از مردها سؤال کنیم که آیا چنین حقی را برای همسرشان هم قائل هستند؟ طبیعی است که قبول هر مسئولیتی، در کنار دستاوردهایی که به همراه دارد، با دشواری‌هایی هم روبه‌رو است. پس چه بهتر که مشکلات را با هم حل کنیم و شیرینی به نتیجه رسیدن را در کنار هم بچشیم. نه اینکه صورت مسئله را پاک کنیم و با سرباز زدن از بار مسئولیت، به دنبال تامین آرامش خود باشیم. همانطور که افراد یک جامعه جنگ زده برای رسیدن به آرامش، آن را خالی از سکنه نمی‌کنند، افرادی که یک زندگی را هم در کنار هم ساخته‌اند، باید به جای شانه خالی کردن، مهارت‌های حل مسئله را بیاموزند.

هرایر دانلیان: در برخی از مواقع خیانت راهی برای بالا بردن اعتماد به نفس در فرد است. اعتماد به نفسی که به هر دلیلی در رابطه پایین آمده و به صورت غم، کسالت یا یکنواختی خود را نشان می دهد. در این شرایط فرد به دنبال جایگاه بهتر و ارزشمندتری می‌گردد. اگر فردی به این دلیل خیانت کند، نمی‌توانیم بگوییم که به دنبال تفریح است، بلکه باید مطمئن باشیم که رفتار او علتی دارد و از مشکلی ناشی شده است. در برخی از موارد، احساس افسردگی و نیاز به توجه بیشتر می تواند منشا این رفتار باشد.


ارتباط زناشویی موفقی ندارند؟

دکتر فاطمه رنجبر:  در هر خانواده خیانت می‌تواند یک علت منحصر به فرد داشته باشد، نمی‌توان تنها یک عامل مشخص را به این مسئله نسبت داد و باید زمینه های مختلف بیولوژیک و روانی و اجتماعی را در نظر گرفت. اما در این مورد می‌توان گفت در اختلال‌هایی از قبیل اختلال خلقی 2 قطبی به دلیل افزایش میل جنسی فرد روابط مختلف خارج از زندگی زناشویی را تجربه می کند.

دکتر افسر افشارنادری: از نظر من فشار این عدم تفاهم در مردها چندان وجود ندارد. زیرا از نظر قانونی و فرهنگی، مردها مجاز به تخلیه از بین بردن این فشار هستند. درواقع مردی که ازدواج کرده است، حتی می‌تواند همسرش را برای تامین این نیاز مجبور کند؛ پس بعید می‌دانم که این موضوع دلیل اصلی خیانت مردها باشد.

هرایر دانلیان: خیانت در واقع یک روش حل مسئله است. برای بررسی ریشه‌های آن، باید ببینیم که مشکل کجاست. آیا خیانت به دلیل مشکلات درون فردی اتفاق افتاده است یا برون فردی؟ اما آنچه واضح است این است که افراد با خیانت به دنبال راهی برای کاهش مشکلات‌شان و حل مسائلی که آنها را آزار می‌دهد هستند و برطرف نشدن نیاز جنسی هم یکی از آن مسائل است.

مردان تعدد رابطه را حق خود می دانند؟

دکتر فاطمه رنجبر:  در بعضی فرهنگ‌ها هم هنوز نگاه سنتی به شخصیت زن و مرد وجود دارد و برای مرد این حق را قائل است که بتواند روابط خارج از زناشویی را داشته باشد، در واقع این موضوع به عنوان مردانگی تلقی می‌شود.

دکتر افسر افشارنادری: متاسفانه در بسیاری از جوامع، سرکوب زنان و آزادی مردها برای برطرف کردن نیازهای جسمی و روانی شان، به یک اصل تبدیل شده است. اما باید زیرساخت فکری و فرهنگی را عوض کنیم، زیرا حتی در دین ما هم حق برابری برای زنان و مردان در نظر گرفته شده است و گفته شده یک مرد، همیشه باید همسرش را راضی نگه دارد و یار و یاور او باشد.

هرایر دانلیان:  این دیدگاه در اغلب جوامع وجود دارد و مردها بیشتر از زنان اقدام به خیانت می‌کنند. اما باز هم باید تکرار کنیم که فردی که خیانت می‌کند یا مشکلی در خود دارد یا مشکلی را در رابطه‌اش احساس می کند. پس باید به دنبال این مشکل برگردیم و آن را از سر راه برداریم.



می‌خواهند از همسرشان انتقام بگیرند؟

دکتر فاطمه رنجبر:  در بعضی موارد یکی از همسران به دلایل مختلف خشم زیادی نسبت به طرف مقابل دارد اما به دلیل نداشتن جرات برای ابراز این خشم و مطالبه صحیح خواسته‌هایش به عنوان عملی تلافی‌جویانه به همسر خود خیانت می‌کند. گاهی اختلال عمده روانپزشکی وجود ندارد اما به دلیل نبود مکانیسم‌‌های تطابقی یا ضعف این مکانیسم‌ها، فرد برای مواجهه با بحران‌های زندگی (احساس طرد شدگی از جانب همسر، احساس نداشتن تفاهم با همسر، ارضا نشدن نیازهای جنسی از جانب همسر، عدم تعهد و مسئولیت‌پذیری نسبت به طرف مقابل) و فرار از آنها دست به این عمل می‌زند. در این موارد، فرد به جای اینکه علت اصلی مسئله را شناسایی کند و در صدد رفع آن برآید راه حل خیانت به همسر را بر می‌گزیند. در واقع این رابطه خارج از زناشویی در حکم یک مسکن موقت است. 

دکتر افسر افشارنادری: در برخی از موارد، روابط موثر میان زن و شوهر جای خود را به خشم و نزاع می‌دهد. در نزاع هم هدف طرفین، ضربه زدن به دیگری است و فردی که خشم وجودش را فراگرفته، برای وارد کردن این ضربه، از هر سلاحی استفاده می‌کند. پس متاسفانه باید بگوییم این خشم نسنجیده و مهار نشده، می‌تواند انگیزه چنین رفتاری باشد.

هرایر دانلیان:  در زمان روبه‌رو شدن با یک مشکل یا تجربه یک احساس ناخوشایند، افراد در اولین قدم به دنبال راهی برای برطرف کردن مشکل هستند. آنها یک راه را امتحان می‌کنند و در صورت نتیجه نگرفتن، به شیوه‌های دیگری برای برطرف شدن مشکل تلاش می‌کنند. اما وقتی این تلاش‌های ناموفق تکرار می‌شوند و به ثمر نمی‌رسند، افراد احساس ناکامی و خشم می‌کنند و به دنبال یک رفتار جبرانی برای کاهش خشم می‌گردند. این رفتار جبرانی برای برخی از افراد تلافی است و می‌تواند به شکل خیانت ابراز شود.




نوع مطلب : زندگی مشترک، سلامت جنسی، قبل از ازدواج، عشق و ازدواج، 
برچسب ها : خیانت، زندگی مشترک و خیانت، خیانت به همسر، خیانت مرد،
لینک های مرتبط :



همسرانه:
گوشی «همراه» سردمزاجی می​آورد!




 با تکنولوژی‌های امروزی بیش از هر زمانی با تمام دنیا در ارتباط هستیم و از اتفاقات جهان پیرامون باخبر می‌شویم اما تناقض ماجرا اینجا پیش می‌آید که همین مرتبط بودن با دنیا باعث می‌شود از خیلی از اتفاقاتی که در نزدیکی‌‌مان پیش می‌آید غافل شویم و حتی از ارتباط با افراد داخل خانه خود نیز عاجز شویم.به خصوص گوشی‌های همراه هوشمند که به همنشین درجه یک ما تبدیل شده‌اند وبیشترین توجه را از ما می‌گیرند درحالی که نصف آن میزان را به همسر خود ارزانی نمی‌کنیم. فکر نمی‌کنید این روند می‌تواند عواقب وخیمی داشته‌ باشد؟به طور کلی حضور این تلفن‌های هوشمند چه اثراتی روی زندگی شما و همسرتان دارد؟




مردان بیشتر از زنان به موبایل وابسته‌اند

به نقل از دیلی میل، تقریبا یک هشتم از همسران زمان بیشتری را صرف استفاده از تلفن همراه خود می‌کنند تا اینکه با همسر خود صبحت کنند.در این بین مردان بیشتر از زنان از تلفن همراه خود استفاده می‌کنند و تقریبا ۷۱ درصد از کل شبانه روز را در کنار موبایل‌شان سپری می‌کنند. درصد بسیاری نیز تلفن همراه را حتی هنگام خواب هم رها نمی‌کنند و آن را در کنار تختخواب خود قرار می‌دهند. البته زنان وضعیت بهتری دارند و نزدیک به ۵۱ درصد در روز تلفن همراه را در کنار خود نگه می‌دارند.  از سوی دیگر مطالعات نشان داده، تلفن همراه حتی زندگی زوج هایی که به شدت به یکدیگر علاقه دارند را نیز تهدید می‌کند. نزدیک به یک سوم از زن و شوهرها حتی هنگام صحبت کردن رودررو با یکدیگر هم، اقدام به فرستادن پیام کوتاه می‌کنند. ۲۷ درصد هم در هر حالتی حتی هنگام تماشای فیلم یا صرف شام، تلفن همراه خود را چک می‌کنند تا در صورت برقراری تماس یا فرستاده شدن پیام کوتاه به سرعت متوجه شوند.

حریم شخصی از بین رفته‌است

در جامعه ایرانی با تلفن همراه؛ افراد به‌راحتی می‌توانند به اسرار شخصی یكدیگر دست پیدا كنند.از یک طرف مخابرات ایران نمی‌تواند از اسرار شخصی تلفن همراه افراد محافظت كند و هر فردی به راحتی با در دست داشتن قبض هر تلفنی می تواند شماره‌های شخصی دیگران را پیدا كند. از طرف دیگر، میزان سوء تفاهم‌های خانوادگی را افزایش می‌دهد زیرا هر یک از زوجین در صورت دسترسی پیدا نكردن به دیگری از طریق تلفن همراه دچار سوء تفاهم و ظن شده که چرا همسرش به او اطلاع نداده‌، تا جایی که ممکن است اختلافاتی هم پیش بیاید؛ جدا از این موضوع که اصلا احساس خوبی نیست اگرگمان کنیم همه جا تحت نظریم.

گوشی موبایل سرد مزاجی هم می‌آورد

شب‌ها هنگام رفتن به تختخواب هم تلفن،هم تبلت و لپ‌تاپ ‌تان را خاموس کنید؛ به هیچ‌وجه این وسایل را با خود به تخت نبرید چراکه نه تنها تمام توجه شما را به خود جلب می‌کنند بلکه تحقیقات ثابت کرده‌اند؛ استفاده از این وسایل هنگام خواب می‌تواند موجب سردمزاجی هم شود و در طولانی مدت مشکلاتی را در زندگی زناشویی به وجود ‌آورد.مطمئن باشید اگر شب‌ها این وسایل را از خود دور کنید هم بهتر استراحت خواهید کرد و هم به مرور زمان صمیمیت بیشتری با همسرتان پیدا می‌کنید.

بر سر میز غذا موبایل ممنوع!

نشستن بر سر یک میز یا سفره و با هم غذا خوردن می‌تواند میزان صمیمیت میان اعضای خانواده را افزایش دهد و شرایط گفت‌وگو را فراهم کند اما این روزها آدم‌ها بیشتر از آنکه حواس‌شان به غذا باشد به گوشی همراه‌شان است حتی یک تحقیق در سال ۲۰۰۲ نشان داد که قسمت مهمی از زمانی که زوج ها صرف غذاخوردن در کنار هم می‌کنند به واسطه تماس های تلفنی یا پیام‌های متنی و صوتی مختل می‌شود ودیگر هیچ فرصتی برای توجه به یکدیگر باقی نمی‌گذارد.

وقتـی دیگر حرفی با هم نداریم

تا 10 یا 15 سال پیش زن و شوهرها در طول روز ارتباط چندانی با هم نداشتند و درنهایت یک‌بار با هم تلفنی صحبت می‌کردند و در عوض شب‌هنگام وقتی به خانه برمی‌گشتند برای هم حرف‌های زیادی از اتفاقات پیش‌آمده داشتند همین حرف زدن و در کنار هم نشستن؛ آنها را به هم نزدیک‌تر و صمیمیت‌شان را بیشتر می‌کرد.اما این روزها زن و شوهرهای جوان در طول روز مدام با موبایل با هم مرتبط هستند؛ جایی نیست که یکی از آنها برود و دیگری خبر نداشته‌باشد؛ هرکدام از آنها کاملا از رویداد‌های پیش آمده برای دیگری خبر دارد و دیگر شب‌هنگام حرف تازه‌‌ای وجود ندارد که آنها را کنار هم بنشاند.

این یک تحقیق کاملا علمی است

دکتر «اندرو پرزبیلسکی» روانشناس دانشگاه اسکس 2 آزمایش طراحی کرد که در آن 2 غرببه به مدت ۱۰ دقیقه با هم صحبت می‌کردند.در حالت اول ۷۴ دانشجوی دوره لیسانس انتخاب و از آنها خواسته شد که درباره یک رویداد جالب صحبت کنند. برخی از آنها به طور اتفاقی این مکالمه را با وجود تلفن‌همراه در اتاق انجام دادند و برای برخی دیگر تلفن همراه در اتاق وجود نداشت. بعد از پایان مکالمات محققان از این دانشجویان درباره روابطی که در این اتاق با دیگران برقرار کرده‌اند سؤالاتی کردند تا بتوانند درمورد کیفیت ارتباط آنها قضاوت کنند.

گوشی همراه اعتماد متقابل را کم می‌کند

حتی در یک تعامل کوتاه که هر 2 نفر تنها ۱۰ دقیقه با هم بودند، تفاوت وجود یک تلفن در اتاق در مقایسه با عدم وجود تلفن مشخص بود.افراد در اتاق و روی میزی  که تلفن همراه وجود داشت در مقابل همنشین‌شان کمتر احساس نزدیکی و اعتماد کرده و کیفیت روابط آنها پایین‌تر از 2 نفری بود که در فضایی بدون وجود تلفن همراه با هم گفت‌وگو کردند.در آزمایش دوم از برخی از دانشجویان خواسته شد تا مکالمه‌ای درباره درخت‌های کریسمس انجام دهند و از دیگران خواسته شد درباره معنادارترین اتفاق سال به گفت‌وگو بپردازند. باز هم عده‌ای این مکالمه را با وجود یک تلفن همراه انجام دادند و سایران این کار را نکردند.براساس اظهارات پرزیبیلسکی، وقتی که مردم درحال یک مکالمه مهم هستند، کیفیت روابط، اعتماد طرفین و همدلی به واسطه وجود تلفن‌های همراه کاهش می‌یابد اما وقتی درباره موضوعی بی‌اهمیت صحبت می‌کنند تلفن همراه اختلالی به وجود نمی‌آورد.

نگذارید همسرتان احساس تنهایی کند

برای یک زن یا مرد هیچ چیز بدتر از زمانی نیست که مشغول صحبت با همسرش است اما او هرچند دقیقه یک‌بار گوشی‌اش را چک می‌کند تا پیامک‌‌ها و ای‌میل‌هایش را بخواند یا حتی مشغول بازی شود؛ در آن زمان است که احساس تنهایی و شنیده‌ نشدن سراغ فرد می‌آید. دکتر «اندرو پرزیبیلسکی» (Andrew Przybylski) روانشناسی که در این زمینه تحقیق کرده‌است، می‌گوید:«آنچه در مورد تلفن‌ همراه وجود دارد این است که این دستگاه در همه‌جا حضور داردو این یک حرکت نزولی در روابط افراد ایجاد می‌کند». پس حواس‌تان باشد وقتی می‌خواهید با همسرتان صحبت کنید به هیچ وجه گوشی تلفن همراه را در دسترس نگذارید یعنی آن را خاموش کنید و در تمام طول صحبت آن را داخل کیف یا جیب‌تان بگذارید؛نگران نباشید دراین مدت دنیا تمام نمی‌شود و اگر یکی، دو ساعت دیرتر به پیامک‌ها و ای‌میل‌ها جواب دهید اتفاقی نمی‌افتد.

آیا شما به گوشی موبایل‌‌تان معتادید؟

اعتیاد به تلفن همراه، پدیده‌ای است كه اكنون جای خود را به این هراس و ترس داده است كه می‌تواند حتی بقیه زمان‌هایی كه از گوشی همراه استفاده نمی‌كنید هم زندگی روزمره‌تان را تحت‌تاثیر قرار دهد.آخرین تحقیقی كه در این زمینه انجام شد نشان داد، به‌طور متوسط 66درصد از مردم با درجات مختلف به این هراس دچارند. این مشکل در بین خانم‌ها و افراد جوان بیشتر دیده می‌شود. بیش از آنكه یك بیماری هراسی باشد، چیزی شبیه یك وسواس است. بنابر تحقیقات شركت‌های سازنده تلفن همراه این بیماری در بین جمعیت استفاده‌كننده از این وسیله در حال افزایش است. گفته می‌شود این افراد به‌طور متوسط در روز بیش از 3یا4  بار گوشی تلفن‌شان را بدون اینكه زنگ بخورد یا بدون اینكه قصد تماس با جایی را داشته باشند، چك می‌كنند.این مشکل که «نوموفوبیا» نامیده می‌شود، در بین كسانی كه زمینه بیماری‌های وسواسی را دارند شیوع بیشتری دارد. هراس و ترس از دست‌دادن گوشی یا گم‌كردن آن در موارد شدید ممكن است نیاز به مشاوره داشته باشد. باید بدانید میزان افسردگی و اضطراب در میان این كاربران نسبت به كسانی كه به اینترنت یا موبایل اعتیاد ندارند، بسیار بیشتر است.

راه درمان این اعتیاد چیست؟

روش اصلی درمان این فوبیا مانند بیشتر فوبیاهای دیگر، روش حساسیت‌زدایی یا مواجهه است. ابتدا به فرد گفته می‌شود به این فكر كند كه گوشی تلفنش را گم كرده است و سعی كند در ذهن خودش با این مسئله كنار بیاید. به‌تدریج به فرد گفته می‌شود كه واقعا این تصور را عملی و گوشی تلفنش را برای مدتی از خود دور كند. به تدریج و با خاموش‌كردن گوشی برای مدت طولانی و زندگی‌كردن بدون موبایل به‌مدت چند هفته فرد می‌تواند از شدت این بیماری و هراس كم كند. اگرچه در چند روز اول ممكن است كمی برای فرد این حالت سخت باشد اما بعد از مدتی فقط نداشتن گوشی همراه و همان اعتیاد فرد به موبایل ممكن است باعث مشكل برای او شود اما اضطراب، هراس و نگرانی كه تا قبل از آن و با داشتن موبایل ناگهان برای فرد به‌وجود می‌آمد از بین می‌رود. برای كسانی هم كه حاضر نیستند گوشی خود را از دست بدهند یا بدون موبایل زندگی كنند، توصیه می‌شود، به‌طور منظم چند ساعت از روز گوشی‌شان را خاموش كنند و به‌هیچ‌وجه شب به همراه گوشی تلفن به خواب نروند. به این افراد توصیه می‌شود كه برای ارتباط با اطرافیان‌شان از روش‌های دیگر هم در كنار موبایل استفاده كنند تا میزان استرس‌شان از گم‌كردن موبایل و از دست دادن ارتباط‌شان با دیگران كم شود؛ جالب است بدانید در برخی از کشورهامراكز درمان اعتیاد به تلفن همراه راه‌اندازی شد‌ه‌‌ است.




نوع مطلب : عاشقانه، راه زندگی، عشق و ازدواج، قبل از ازدواج، سلامت جنسی، 
برچسب ها : گوشی، موبایل، سرد، سرد مجازی، مجاز، همسر، همسرانه،
لینک های مرتبط :





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه