تبلیغات
دائرة المعارف ایرانی ویکی ما - مطالب اخبار نجوم
 
دائرة المعارف ایرانی ویکی ما
فکر زیبا بهتر از روی زیبا * لبخند بزن بانوی مهر
درباره وبلاگ



>
افزایش بازدید رایگان
کسب درآمد قانونی از اینترنت
مدیر وبلاگ : الهه سبز
نویسندگان








دانشمندان به لطف تحقیقاتی که در سالیان گذشته بر روی سیاره مریخ داشته اند، اکنون می دانند که مریخ نیز روزگاری دارای جوی شبیه به زمین بوده است. اتمسفری با تراکم کافی که اجازه می داده تا آب در این سیاره جریان داشته باشد. وجود آب در مریخ با یافتن رودخانه های خشک شده و مواد معدنی که تنها در آب شکل می گیرند قطعی است، اما سؤال اصلی اینجاست که این سیاره چگونه آب خود را از دست داده است؟

دانشمندان با اتکا به تحقیقات خود دریافته اند که مریخ به مرور ۹۹ درصد از اتمسفر خود را در اثر سرد شدن هسته این سیاره، از دست داده است. این موضوع باعث حذف جاذبه در مریخ شده؛ و بدون جاذبه اتمسفر این سیاره به مرور توسط بادهای خورشیدی، دور شده است.

این اکتشافات باعث شده تا ناسا جدیدترین عملیات خود در مریخ را سازمان دهی کند. MAVEN نام جدید ترین ماهواره ناسا است که قرار است طی ماموریت خود اتمسفر بالای مریخ را مورد بررسی قرار دهد و متوجه شود که فعالیت های خورشیدی کنونی، چگونه بر روی آن تاثیر می گذارند.

آقای برِین، یکی از سرمایه گذاران این پروژه، ماموریت آن را به زبان خیلی ساده برای ما توضیح می دهد: «سیاره مریخ را به عنوان یک کاسه آب در نظر بگیرید. زمانی اجاق زیر این کاسه روشن بوده و آب مشغول به جوش آمدن. اکنون اجاق خاموش شده و آب دیگر نمی جوشد، اما هنوز بخار از آن بلند میشود. ما سوار بر فضاپیمای خود می شویم و به داخل بخار پرواز می کنیم تا از آن نمونه برداریم کنیم. و سرانجام از طریق این داده ها می توانیم در مورد آب، قبل از به جوش آمدن و بخار شدنش، اطلاعات کسب کنیم. »

نام MAVEN در واقع خلاصه عبارت Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN است. این ماهواره 11.4 متر طول دارد و وزن آن حدود 2540 کیلوگرم برآورد می شود. بر روی این ماهواره پنل های خورشیدی قرار داده شده که می تواند ۱۱۳۵ وات نیرو را برای آن تامین نماید.

این ماهواره در بازه ای ۲۰ روزه در آبان ماه به هوا پرتاب می شود و ۱۰ ماه طول می کشد تا به مدار دور مریخ برسد؛ پس از آن نیز ۵ هفته زمان نیاز دارد تا تجهیزات خود را برای انجام ماموریتش آماده کند. پس راه اندازی کامل، MAVEN هشت سنسور خود از جمله جاذبه سنج، طیف سنج فرابنفش، تحلیلگر باد های خورشیدی و... را به کار می اندازد تا اطلاعات لازم را بدست آورد و آن ها را دو بار در هفته برای مرکز کنترل ناسا ارسال کند.



نوع مطلب : علوم، اخبار نجوم، ربات، 
برچسب ها : راز ناپدید شدن، ناپدید شد، راز، سیاره مریخ، مریخ، ناسا، ماهواره ناسا،
لینک های مرتبط :


عجایب : 

سیاره آبی رنگ با باران شیشه!


در این سیاره آبی رنگ باران شیشه می بارد!


 شبیه به زمین خودمان به نظر می رسد، این طور نیست؟ با این وجود، این سیاره جای چندان راحتی برای زندگی نیست. دمای سطح این سیاره با نام HD ۱۸۹۷۷۳b به ۱۰۰۰ درجه سلسیوس می رسد، و در آنجا از آسمان شیشه می بارد.

دلیل آنکه سیاره HD ۱۸۹۷۷۳b شبیه به زمین به نظر می رسد، رنگ آبی آن است. اخترشناسان برای نخستین بار موفق شده اند تا رنگ حقیقی یک سیاره فراخورشیدی را تعیین کنند؛ سیاراتی که به دور ستارگانی به غیر از خورشید در حال گردش هستند.


به دلیل فاصله نسبتا نزدیک سیاره HD ۱۸۹۷۷۳b از زمین که تنها ۶۳ سال نوری است، این سیاره به خوبی توسط تلسکوپ هابل و سایر تلسکوپ ها مورد بررسی قرار گرفته است. تصور می شود رنگ آبی این سیاره به دلیل وجود ذرات سیلیکات در جو آن است، که باعث پراکندگی نور آبی می شود. به دلیل دمای سطح سیاره، این ذرات به شکل شیشه چگالش می یابند و سپس بر اثر بادهای ویران کننده ۷ هزار کیلومتر بر ساعت سیاره، شروع به پرواز در جو می کنند.
به کمک داده های جمع آوری شده تلسکوپ فضایی هابل، گروهی از اخترشناسان اروپایی و آمریکایی به اندازه گیری بازتاب نور سیارات فراخورشیدی پرداختند. از آنجایی که سیارات فراخورشیدی نزدیک به ستاره خود گردش می کنند، این گروه مجبور بود تا نور بازتابی سیاره را از نور ستاره مادر آن جدا کند. برای این منظور، محققان اندازه گیری های قبل، حین و بعد از عبور سیاره از مقابل ستاره اش (نسبت به زمین) را مورد استفاده قرار دادند.





نوع مطلب : عجایب، اخبار نجوم، زمین شناسی، 
برچسب ها : سیاره، سیاره آبی، باران شیشه، سیاره رنگی، عجایب، سیاره عجیب، سیاره‎آبی‎رنگ،
لینک های مرتبط :


تاریک ترین نقطه زمین و کشف حیات 



کشف حیات در تاریک ترین نقطه زمین


اگرچه دانشمندان عقیده داشتند دریاچه وستوک که در زیر یخچال های قطب جنوب مدفون، بسیارعمیق، تاریک و سرد قرار دارد، مکان کاملا غیر قابل سکونتی است اما یافته های جدید خلاف این امر را نشان می دهد.

به گزارش مهر، دکتر "اسکات راجرز" استاد علوم زیستی از دانشگاه دولتی بولینگ گرین آمریکا و همکارانش، از یک تنوع شگفت انگیز از زندگی و تولید مثل اشکال مختلف حیات دراین محیط بسیار خشن خبر داده اند.


این محققان، هزاران گونه حیات را از طریق تعیین توالی DNA و RNA شناسایی کرده اند. راجرز می گوید مرزها در مورد اینکه کجای زمین قابل سکونت و کجای آن غیر قابل سکونت است، در حال تغییر است.

این چهارمین مقاله از این گروه است که در مورد بررسی های دریاچه وستوک منتشر شده است.

وستوک، چهارمین دریاچه عمیق روی زمین و بزرگ ترین دریاچه مدفون در زیر یخ در قطب جنوب است. یخی که اکنون دو مایل ضخامت دارد، به مدت ۱۵ میلیون سال بر روی این دریاچه را پوشانده است و فشار فوق العاده ای را روی دریاچه وارد می کند.

مواد مغذی بسیار اندکی درون این دریاچه در دسترس است. این دریاچه که بسیار پایین تر از سطح دریا قرار دارد ۶۰ میلیون سال پیش شکل گرفته است یعنی زمانی که صفحات قاره ای حرکت کرده و ترک خورده است.

آب و هوا در این منطقه آن قدر خشن و غیرقابل پیش بینی است که دانشمندانی که از این منطقه دیدن می کنند باید تحت آموزش های خاص قرار گیرند.

راجرز و همکارانش از بخش هایی از هسته این دریاچه در لایه های عمیق یخی نمونه برداری کردند. این نمونه یخ به شفافی الماس بود که در فشار شدید و در دمایی که نسبتا در آن عمق گرم است شکل گرفته بود. این پژوهشگران هسته ها را از دو منطقه دریاچه نمونه برداری کردند: حوزه اصلی جنوبی و نزدیک یک فرورفتگی در انتهای جنوب غربی دریاچه.

محققان با تعیین توالی DNA و RNA به دست آمده از نمونه های یخی انباشت شده، هزاران باکتری را شناسایی کردند. برخی از این باکتری های یافته شده ، معمولا در سیستم گوارش ماهی ها، سخت پوستان و کرم های حلقوی یافت می شود . همچنین قارچ و دو گونه باستانی از ارگانیسم های تک سلولی که به زندگی در محیط های بسیار خشن گرایش دارند، شناسایی شده است.

گونه های دیگری که محققان موفق به شناسایی آنها شدند با زیستگاه دریاچه یا رسوبات اقیانوس مرتبط هستند. سایکروفیل ها یا ارگانیسم هایی که در سرمای شدید زندگی می کنند و از سوی دیگر ترموفیل های گرما دوست که در اعماق گرم دریاچه زندگی می کنند در این تحقیقات تشخیص داده شدند.

راجرز می گویند وجود گونه های دریایی و آب شیرین از این نظریه حمایت می کند که این دریاچه زمانی به اقیانوس راه داشته و آب شیرین در این دریاچه توسط یخچال های عظیم ته نشین شده است.

در کل، بیشترین تعداد گونه های یافته شده در منطقه ای در نزدیکی خلیج است که بسیاری از آنها بومی محیط های آب شیرین هستند. همچنین گونه های دریایی سرما دوست و گرما دوست نیز مشاهده شده است.

گونه های بسیار زیاد دیگری نیز هنوز ناشناس باقی مانده اند این منطقه حاوی بخش عمده ای از فعالیت زیستی در این دریاچه است.

نتایج این تحقیقات درنشریه PLOS ONE منتشر شده است.





نوع مطلب : زمین شناسی، اخبار نجوم، 
برچسب ها : کشف‎حیات، تاریک ترین نقطه زمین، زمین،
لینک های مرتبط :


نجومی ها:

رابطه میان امواج گرما و گرمایش جهانی را میدانید؟



رابطه میان امواج گرما و گرمایش جهانی



 


گرمایش جهانی ظرف چند دهه اخیر، نگرانی های زیادی را به وجود آورده است. نظر دانشمندان در این زمینه متفاوت است، عده ای معتقدند که این شرایط ممکن است طبیعی باشد، اما عده زیادی هم آن را غیرطبیعی قلمداد می کنند.


 


دانشمندان مرکز مطالعات و پژوهش های ناسا در یافته های اخیر خود نشان دادند که گرمایش جهانی باعث شده تا عملا وضع جوی کاذب ایجاد شود.


 


تابستان های گرم، خشکسالی، آتش سوزی و... همگی از عوارض این شرایط کاذب هستند. از نظر این دانشمندان دیگر زمان حرف زدن و هشدار دادن گذشته و بیمار اکنون دچار تشنج شده است.


 


پروفسور جیمز هنسن از ناسا معتقد است امواج اخیر گرما که به وقوع آتش سوزی های گسترده جنگلی، خشکسالی و انواع مرگ و میر در سراسر جهان منجر شده است، قطعا دلیلی به جز گرمایش جهانی ندارند. از نظر این دانشمند هواشناس بدون شک در آینده، بیشتر شاهد چنین پدیده هایی خواهیم بود. در تحقیقی که بتازگی انجام شده، دانشمندان درجه حرارت زمین ظرف شش دهه گذشته را به دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.


 


از مجموع این داده ها چنین جمع بندی می شود که تعداد تابستان های فوق العاده گرم افزایش چشمگیری پیدا کرده و تنها دلیلی که برای این موضوع وجود دارد، گرمایش جهانی است که به واسطه فعالیت های انسانی تشدید شده است.


 


 


تحقیقات نشان می دهد که وضع جوی دستخوش تغییرات شگرفی شده است. پدیده های جوی فوق العاده ای که اکنون شاهد آنها هستیم بدون هیچ تردیدی در آینده دامنه وسیع تری پیدا خواهند کرد.


 


در گذشته بسیاری از دانشمندان هواشناس تمایل چندانی نداشتند که پدیده های جوی را با گرمایش جهانی ربط دهند، اما کسانی که زمانی معتقد به طبیعی بودن پدیده هایی از این دست داشتند این روزها دیگر نمی توانند آن را انکار کنند. دانشمندان برای تفسیر بهتر موضوع، شرایط کاذب را با شرایط معمول مقایسه می کنند.


 


در این صورت آنها می توانند تاثیر گازهای گلخانه ای را روی جو تعیین کنند. گازهای گلخانه ای شامل دی اکسیدکربن، متان، CFCs و اکسیدهای نیتروژن هستند که از سوزاندن سوخت های فسیلی ایجاد و سرانجام هم وارد جو می شوند. گازهای مورد اشاره مانع افت درجه حرارت می شوند؛ بنابراین روز به روز بر درجه حرارت زمین افزوده خواهد شد.


 


پروفسور هنسن می گوید که این شرایط کاذب باعث می شود بیشتر شاهد پدیده های نامتعارف باشیم. چنین پدیده هایی همیشگی نیستند، اما نسبت به شرایط معمول تعداد آنها بیشتر شده است. او و همکارانش بر این باورند که مقایسه میان شرایط کاذب و شرایط معمول، دیگر قیاس درستی نیست. از نظر آنها شرایط اکنون آنقدر حاد شده که کنترل آن بعید به نظر می رسد. اثرات گرمایش جهانی آنقدر واضح است که دیگر جایی برای انکار باقی نمانده و دیگر زمان حرف زدن گذشته است. از نظر وی، افزایش نامعقول درجه حرارت ظرف دهه گذشته هیچ توضیح دیگری بجز گرمایش جهانی ندارد.


 


امواج رو به رشد گرما


 


پروفسور هنسن و همکارانش پس از آنالیز درجه حرارت جهان در ۶۰ سال گذشته متوجه شدند گرمایش جهانی چیزی جز یک واقعیت مسلم نیست. مشهودترین اثر گرمایش افزایش نامتعارف درجه حرارت در طول فصل تابستان است.


 


این تیم تحقیقاتی امواج گرما را به دقت مورد مطالعه قرار دادند و به جای آن که روی دلایل تغییرات درجه حرارت تمرکز کنند بر داده هایی تکیه کردند که درجه حرارت سطحی زمین را نشان می دهند.


 


در دهه گذشته ۷۵ درصد از مساحت کل کره زمین تابستان هایی گرم را تجربه کرده اند در حالی که در فاصله سال های ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۰ این رقم تنها به ۳۰ درصد محدود بوده است. تحقیقات پروفسور هنسن از این نظر حائزاهمیت است که دقیقا رابطه میان امواج گرما و گرمایش جهانی را نشان می دهد.



منبع:sciencedaily


مترجم و مولف: فرناز حیدری





نوع مطلب : اخبار نجوم، زمین شناسی، 
برچسب ها : زمین شناسی، گرمایش‎جهانی، امواج گرما و گرمایش جهانی، رابطه،
لینک های مرتبط :



نجوم:
اسرار و حقایقی درباره اَبَرماه و عکاسی دیشب







 


 


تقریبا هر سال یک بار، هنگامی که ماه در نزدیک ترین فاصله خود به زمین قرار گرفته، پدیده سوپر مون یا اَبَر ماه اتفاق می افتد. از قرن ها پیش انسان ها اَبَرماه را در بلایای مختلف مقصر می دانستند و هر چیزی را از دیوانگی و پریشان حالی تا سیل و زلزله و طغیان رودخانه به گردن مهتاب زیبا و درخشان می انداختند. اما آیا منصفانه است که نزدیک ترین همسایه کیهانی زمین را مقصر بدانیم؟


و همان طور که می دانید امشب هم سوپر مون ۲۰۱۳ است. در ادامه مطلب با ما همراه باشید تا به برخی حقایق عجیب و جذاب درباره سوپر مون بپردازیم که شاید برای شما هم تازگی داشته باشند.


 

 


اَبَرماه زمین را ویران نمی کند 

 



بر خلاف نظر برخی افراد در گوشه و کنار دنیا، سوپر مون باعث ویرانی کره زمین نمی شود. اَبَرماه زمانی اتفاق می افتد که ماه در حضیض است. یعنی اینکه در جایی از مدار خود قرار دارد که در کمترین فاصله با کره زمین بوده و کامل ترین مرحله خود را می گذراند (مهتاب - ماه شب ۱۴).


به دلیل گردش ماه در یک مدار بیضی شکل، این رخداد کاملا طبیعی و معمولی است و به هیچ وجه باعث تغییر یا تصادمی در مدار حرکتی زمین نمی شود. ناسا هم همین نظر را داردو دلیلی برای ترس از آن نمی بیند. اگر چه هنوز برخی افراد خرافاتی یا دوست دار شایعات، اتفاقاتی چون سونامی، سیل و زلزله ها را به این رخداد طبیعی مرتبط می کنند.


 

باعث دیوانگی و زوال عقل تان نخواهد شد! 
 


از دیرباز در افسانه های ملل مختلف ماه کامل را با اتفاقات ماوراء الطبیعه گوناگونی مرتبط می دانستند: مانند تغییر شکل گرگینه ها در قصه های اروپایی یا دیوانه شدن افراد در افسانه های ملل مختلف و حتی دستورات پزشکی قرون گذشته! اما نگران نباشید، سوپر مون باعث جنون و ماه زدگی شما نخواهد شد .


مطالعات نشان داده که ماه کامل یا هر یک از فازهای چرخه ماه هیچ تاثیری بر خُلقیات و رفتار انسان ندارند.  و تا کنون هیچ تحقیقی ثابت نکرده که ماه کامل یا اَبَرماه باعث افزایش تعداد افراد پذیرش شده در بیمارستان های روانی شده، یا اختلالات روان پریشی را افزایش داده، یا بر خودکشی و دیگر جرایم تاثیری داشته باشد.


 

تمام اَبَرماه ها مانند یکدیگر نیستند 
 


بسته به قطر زمین در هر دوره، حداقل فاصله ماه و زمین می تواند بسیار متغیر باشد. هرچند به طور میانگین فاصله ماه تا زمین ۳۰ برابر قطر زمین است. 


از سویی، گرانش خورشید هم در اینجا موثر است و بر همترازی ماه و زمین در فاصله ای نزدیکتر تاثیر قابل توجهی دارد که باعث می شود مدار آنها در طول زمان تغییر کند.


 

اَبَرماه های زمستانی بزرگتر هستند 
 


آیا ماه در زمستان بزرگتر به نظر می رسد؟ همین طور است. هر ساله در اواخر زمستان زمین به خورشید نزدیک تر از هر زمانی است. و در نتیجه گرانش خورشید باعث می شود که ماه هم در فاصله نزدیک تری به زمین قرار بگیرد. به همین دلیل همیشه بزرگترین سوپر مون ها در زمستان مشاهده شده اند.


 

اَبَرماه باعث تغییر جزر و مد می شود... اما چندان شدید نیست 
 


یک سوپر مون امکان دارد بتواند اندکی جریان و شدت جزر و مد را تغییر دهد. اما متخصصان اطمینان دارند این تغییرات به اندازه ای نیست که باعث ویرانی و بلایای طبیعی شوند. ماه کامل هم می تواند باعث جذر و مد بالاتری گردد، اما اضافه شدن اَبَرماه به آن، تغییر معنی داری ایجاد نخواهد کرد.


دانشمندان اگر بتوانند چنین تغییرات معنی داری را در سطح و شدت جزر و مد ثبت کنند، بسیار خوشحال خواهند شد. تا کنون حداکثر تغییرات ثبت شده بر اثر سوپر مون کمتر از ۳ سانتی متر بوده اند.


 

اَبَرماه ها در حال کوچکتر شدن هستند 
 


بهتر است زودتر سراغ عکاسی از سوپر مون رفته و آن را در قاب عکس جاودانه کنید. زیرا ماه به دنبال جاهای سرسبزتری است و از ما دور می شود. در آینده نه چندان نزدیک اَبَرماه ها کوچک و کوچک تر خواهند شد. ماه به آهستگی در حال دور شدن از مدار خود به دور زمین است و تقریبا هر سال ۳.۸ سانتی متر دورتر می شود.


در ابتدای شکل گیری سیارات، ماه تنها ۲۲۵۳۰ کیلومتر از زمین دور بود. اما امروزه فاصله آن تا کره خاکی ما تقریبا ۳۸۴۴۰۲ کیلومتر است.


 

اَبَرماه  هر سال رخ می دهد 
 






نوع مطلب : اخبار نجوم، علوم، 
برچسب ها : ماه، ابر ماه، نجوم، آسمان، عکاسی، حقیقت،
لینک های مرتبط :



خورشید:

غوغای «آیسان» در آسمان روز




تصور کنید در نیمه روز به آسمان نگاه می کنید و در کنار فروغ خیره کننده خورشید چشمانتان جرم درخشان دیگری را در آسمان تشخیص می دهد. جرمی آن قدر نورانی که حتی نور روز نیز نمی تواند درخشش آن را از چشمان شما پنهان کند. این اتفاق نادری است؛ اما بی سابقه نیست.

گزارش های تاریخی نشان می دهد چند بار بشر چنین پدیده ای را تجربه کرده است. یک بار حدود هزار سال پیش انفجار ابرنواختری در آسمان، ستاره ای درخشان را برای مدتی پدید آورد که مدتی در نور روز دیده می شد و چند باری هم بعد از آن دنباله دارها به این درجه از درخشندگی رسیده اند.

اگر خوش شانس باشیم شاید زمستان امسال، بار دیگر چنین اتفاقی رخ دهد. دنباله دار آیسان اکنون در قلمروی سیاره مشتری قرار دارد و راه خود را به سوی ملاقاتی نزدیک با خورشید ادامه می دهد. شاید این دنباله دار به یکی از پرنورترین دنباله دارهای تاریخ معاصر بدل شود.

کشف آیسان

دنباله دار آیسان (ISON) در پاییز ۱۳۹۱ توسط یک ستاره شناس آماتور روس کشف شد و بسرعت توجه ستاره شناسان حرفه ای را به سوی خود جلب کرد.

محاسبه مدار آن نشان داد احتمالا این دنباله دار برای اولین بار است که به ملاقات خورشید می آید. به طور معمول زمانی که دنباله داری، نخستین گذر خود از نزدیکی خورشید را تجربه می کند درخشش آن می تواند فوق العاده چشمگیر باشد.

بررسی مدار آیسان نشان داد که این دنباله دار از فاصله بسیار نزدیکی از خورشید عبور خواهد کرد و بخشی از تاج مرموز خورشید را خراش خواهد داد.

همه اینها بسیاری را امیدوار کرده که شاهد ظهور دنباله داری خیره کننده خواهند بود اما راستش را بخواهید اگر بتوان تنها یک موضوع درباره دنباله دارها را با قطعیت پیش بینی کرد، این است که آنها قابل پیش بینی نیستند.

نکته:حدس زده می شود روزگاری یک دنباله دار بذر حیات را با خود به زمین آورده و شاید برخورد یکی دیگر از آنها حیات را برای همیشه از روی زمین محو کند


چند روز پیش رصدخانه دوپیکر تصاویری را منتشر کرد که در فاصله اواخر بهمن سال گذشته تا اوایل خرداد امسال از این دنباله دار تهیه کرده بود.

این تصاویر نشان می دهد که به رغم آن که این روزها دنباله دار آیسان فاصله زیادی با ما دارد، اما فعالیت های فراوانی از خود نشان می دهد.

در زمان تهیه این تصاویر، فاصله آیسان با خورشید بین ۷۳۰ تا ۵۸۰ میلیون کیلومتر (بین تصاویر اول و آخر) بوده است و هر یک از این تصاویر با کمک ابزار طیف نگار چند شیئی جمینی در رصدخانه جمینی شمالی در موناکی هاوایی گرفته شده است.

درخشش این دنباله دار در بخش قرمز طیف مرئی نشان می دهد از هم اکنون لایه های غبار در حال جدا شدن از هسته دنباله دار هستند. هسته ای که دانشمندان برای بیان غیردقیق ماهیت آن از لفظ گلوله برفی کثیف یاد می کنند. این اصطلاح نشان از ماهیت هسته یک دنباله دار دارد.

مواد یخی که عمدتا با غبار پوشیده شده است و وقتی دنباله دار به خورشید نزدیک می شود تحت فرآیندهای خورشیدی و آزاد شدن جت های گاز در هسته، بخشی از غبار و یخ را از خود بیرون می ریزد، فرآیندی که سرانجام بر اثر جهت تابش بادهای خورشیدی یکی از دنباله های دنباله دار را تشکیل می دهد. دنباله دیگر از ذرات جدا شده و در راستای مدار دنباله دار به دور خورشید شکل می گیرد.

نکته ای که در این تصاویر مشخص شده این است که به نظر می رسد با وجود فعالیت اولیه در آخرین نماها، فعالیت دنباله دار کاهش یافته است.

آیا این خبر بدی برای ناظران زمینی به شمار می رود؟ نه الزاما. شاید دلیل این رفتار این باشد که به دلیل تازه بودن دنباله دار و این که اولین بار است به ملاقات خورشید می آید، در اولین مواجهه، لایه های بیرونی آن فعال شده اند و اکنون با نزدیک تر شدن به خورشید لایه های زیرین که کمتر فعال هستند کم کم فعال خواهند شد.

لایه های بیرونی عمدتا از مونواکسیدکربن و دی اکسیدکربن منجمد تشکیل شده اند و انتظار می رود با آزاد شدن یخ آب درون هسته، ماهیت واقعی دنباله دار بیشتر آشکار شود اما به دلیل این که دنباله دارها ساختاری منظم و یکسان ندارند واقعا نمی توان چیز زیادی را پیش بینی کرد و باید منتظر بود تا با نزدیک تر شدن دنباله دار به خورشید، اطلاعات بیشتری از آن به دست بیاید.

ستاره شناسان براساس داده های ماهواره سوئیفت در طیف ماورای بنفش به طور غیرمستقیم اندازه هسته آن را بین پنج تا شش کیلومتر برآورد کرده اند.

آذرماه به آسمان نگاه کنید!

هفتم آذر امسال دنباله دار آیسان یکی از نزدیک ترین گذرهای ثبت شده یک دنباله دار از نزدیکی خورشید را انجام خواهد داد و از تاج بیرونی خورشید عبور خواهد کرد.

تاج خورشید لایه بیرونی و مرموز جو خورشید است که دمای آن با وجود فاصله بسیار زیادی که با سطح خورشید دارد، به طور چشمگیری از سطح خورشید بیشتر است.

درحالی که دمای سطح خورشید حدود ۶۰۰۰ درجه سانتیگراد برآورد می شود، دمای تاج در حد یک میلیون درجه سانتیگراد است.

آیسان از فاصله ۱.۳ میلیون کیلومتری سطح خورشید عبور می کند و اندکی قبل از این گذر ممکن است آن قدر درخشان شود که رصدگران ماهر بتوانند آن را در نور روز و در نزدیکی خورشید رصد کنند.

این که بعد از عبور دنباله دار از درون تاج خورشید چه اتفاق می افتد، معلوم نیست. اما اگر بتواند از این گذر نزدیک، جان سالم به در ببرد، اواخر آذر یا اوایل دی در آسمان صبحگاهی و پیش از طلوع خورشید، قابل رویت خواهد بود و به احتمال زیادی به یکی از درخشان ترین دنباله دارهای ۵۰ سال اخیر بدل خواهد شد.


حتی اگر هسته دنباله دار نتواند از این مواجهه جان سالم به در ببرد ممکن است مانند دنباله دار لاوجوی هسته اش به چند قسمت بدل شود و نمایی چشمگیر را در آسمان صبحگاهی از خود به نمایش بگذارد.

خانه آیسان کجاست؟

دنباله داری مانند آیسان از منطقه ای معروف به ابر اورت می آید ناحیه ای دوردست که از هسته های دنباله دار ها تشکیل شده است. این ها یادگارهای باستانی تشکیل منظومه شمسی هستند.

ارزش دنباله دارها تنها به نمای خیره کننده ای نیست که در آسمان زمین ایجاد می کنند و به تاثیری تاریخی که بر فرهنگ ها داشته اند، محدود نمی شود.

مهم ترین دلیل توجه به دنباله دارها برمی گردد به یک تئوری جنجالی که می گوید آنها ممکن است بذر حیات را به زمین آورده باشند و آن گونه که بسیاری می اندیشند دست کم چند بار به نابودی حیات یا بخش عمده ای از آن روی زمین منجر شده باشند. (به نظر می رسد دایناسورها معروف ترین قربانیان برخورد یک دنباله دار به زمین هستند)

اما ارزش دنباله دارها فقط درباره زمین نیست. آنها اسرار شکل گیری منظومه شمسی را در دل خود پنهان گرده اند. آنها ابتدای شکل گیری این منظومه به وجود آمده اند و تقریبا دست نخورده باقی مانده اند.

به همین دلیل بسیاری از ستاره شناسان آنها را لوح رزتای منظومه شمسی ارزیابی می کنند و امیدوارند همان طور که کتیبه رزتا باعث شد تا اسرار نوشته های هیروگلیف بر زبان شناسان آشکار شود، بررسی دنباله دارها نیز اسرار شکل گیری منظومه شمسی را آشکار کند.

امسال ظهور آیسان یکی از مهم ترین رویدادهای نجومی است. اگر بخت با ما یار باشد در کنار تمام داده هایی که دانشمندان از آن استخراج می کنند منظره ای خیره کننده در آسمان رخ خواهد داد که شاید بهانه ای باشد برای توجه بیشتر به آسمان و این که لحظه ای دست از سر زندگی روزمره برداریم و به شکوه کیهان بنگریم.

آیسان آنقدر درخشان خواهد بود که برای دیدن آن احتیاج به هیچ ابزاری نخواهید داشت. اما اگر یک دوربین دوچشمی یا در بهترین حالت یک تلسکوپ کوچک داشته باشید، می توانید جزئیات خیره کننده ای از این پدیده شگفت انگیز آسمانی را کشف کنید.

پوریا ناظمی



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : مدارآیسان، خورشید، آیسان، آسمان، روز، آسمان امروز، غوغا،
لینک های مرتبط :



دیدنی:

موشک سایوز با سه فضانورد به فضا پرتاب شد



موشک سایوز با سه فضانورد به فضا پرتاب شد




به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری فرانسه از بایکونور،این گونه پیش بینی شده است که سایوز روز چهارشنبه در ساعت دو و ۱۶ دقیقه به وقت گرینویچ و پس از شش ساعت پرواز به ایستگاه فضایی بین المللی برسد. این در حالی است که قبلا این سفر فضایی دو روز طول می کشد و دانشمندان می گویند دلیل این کاهش زمان، بهبود فناوری هایی است که به کپسول فضایی سایوز امکان می دهد تنها با چهار بار دور زدن کره زمین به ایستگاه فضایی بین المللی برسد در حالیکه در گذشته باید ۳۴ بار این کار را انجام می داد.


هم اکنون دو فضانورد روس و یک آمریکایی در ایستگاه فضایی بین المللی هستند. سه فضانورد دیگر پس از سپری کردن پنج ماه در این ایستگاه، روز ۱۴ مه به زمین بازگشتند.

از زمان بازنشستگی فضاپیماهای شاتل آمریکا، روسیه تنها کشوری است که می تواند با فضاپیماهای خود فضانوردان را به ایستگاه بین المللی ببرد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، تحقیق و پژوهش، زیست شناسی، 
برچسب ها : موشک سایوز، سایوز، موشک، فضا، فضانوردان،
لینک های مرتبط :



غروب امروز،
 تماشای این منظره استثنایی را از دست ندهید




غروب امروز، تماشای این منظره استثنایی را از دست ندهید



امروز پس از غروب خورشید می توانید مقارنه سیارات عطارد، ناهید و مشتری را در آسمان غربی مشاهده کنید که در کنار یکدیگر مثلث پرنوری را تشکیل می دهند. چنین منظره ای تا اکتبر ۲۰۱۵/مهر ۱۳۹۴ تکرار نخواهد شد.

این پدیده ظاهری به مقارنه یا هم نشینی مشهور است و شامگاه فردا یک شنبه ۲۶ می / ۵ خرداد به بهترین حالت خود می رسد، وقتی که هر سه سیاره در دایره ای به قطر کم تر از ۳ درجه جای می گیرند. توجه داشته باشید به دلیل ارتفاع پایین ناهید و عطارد، این دو سیاره چند دقیقه پس از غروب خورشید آسمان را ترک می کنند.

این تصویر را پطر هورالک از جمهوری چک در غروب دیروز ثبت کرده است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : غروب، عطارد، ناهید، مشتری، آسمان، منظره غروب، نجوم،
لینک های مرتبط :



 مشاهده آینده تک ستاره منظومه شمسی /

کشف دوقلوی خورشید



ستاره شناسان دورترین دوقلوی خورشید را در کهکشان راه شیری شناسایی کرده اند که ظاهرا توده و ترکیب شیمیایی اش شبیه خورشید ما است.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دوقلوی خورشید را CoRoT Sol ۱ نام گذاری کرده اند.

ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ سوبارو، این ستاره را که ۶.۷ میلیارد سال عمر دارد شناسایی کرده اند. بر اساس داده های ماهواره ای دوره چرخش این ستاره ۲۹ روز – مثبت و منفی پنج روز است.

این ستاره تازه کشف شده به ستاره شناسان برزیلی امکان داد تا آینده نزدیک تک ستاره منظومه شمسی مان را مشاهده کنیم.

از آنجا که خورشید نزدیک ترین ستاره به زمین است به طور وسیعی و از جنبه های مختلف مورد مطالعه قرار گرفته است.

با وجود تلاش های قابل توجه توسط ستاره شناسان هنوز خیلی مسایل این ستاره غول پیکر از دید دانشمندان دور مانده است.

به جز جوان ترین ستاره ها، چرخش واقعی ستاره های شبیه خورشید ما نامشخص است و تنها چند مطالعه اندک از بلوغ دوقلوی خورشیدی یا ستاره های تکامل یافته تر صورت گرفته است.

توده – میزان ماده و ترکیب شیمیایی یک ستاره مهمترین ویژگی ایی است که تکامل آن را تعیین می کند.

مطالعه ستاره ها با توده و ترکیب شمیایی شبیه خورشید ما که به اصطلاح دوقلوی خورشیدی خوانده می شوند، می تواند به ما اطلاعات بیشتری در مورد خورشید خودمان بدهد. این دوقلوی خورشیدی از سنین مختلف دیدی را از تکامل خورشید در فازهای مختلف ارائه می کند.

ماهواره CoRoT داده های دقیق فضایی فراهم کرده است که می تواند به دانشمندان در تعیین دوره چرخش ستاره ها کمک کند.

ستاره CoRoT Sol ۱ حدود دو میلیارد سال پیر تر از خورشید ماست اما دوره گردش آن مشابه زمین است. تلسکوپ سوبارو نشان داده است که ترکیب شیمیایی این ستاره نیز مشابه خورشید ما است اما الگوهای فراوانی حاکی از وجود برخی تفاوت های این ستاره نسبت به دیگر دوقلوهای خورشیدی در نزدیکی ما است.

دکتر خوزه دیاس دو ناسیمنتو در مورد اهمیت سن ستاره CoRoT Sol ۱ برای شناخت آینده خورشید گفت: در یک زمان دو میلیارد ساله، حدود سن واقعی دوقلوی خورشیدی، تابش خورشید ما احتمالا افزایش یافته و سطح زمین را آنقدر گرم کند که آب مایع دیگر نتواند به شکل طبیعی خودش وجود داشته باشد.

بر خلاف دوقلوهای خورشیدی دیگر که به نسبت درخشان هستند، CoRoT Sol ۱ که در صورت فلکی تک شاخ قرار دارد، بیش از ۲۰۰ برابر کم نور تر از درخشان ترین دوقلوهای خورشیدی شناخته شده است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : کشف، سیاره، خورشید، دو قلو، آینده، منظومه خورشیدی،
لینک های مرتبط :




سالی پر شراره در پیش است،
بزرگ ترین انفجارهای خورشیدی ممکن در روزهای گذشته











4 روز قبل (12 مِی) قدرتمند ترین انفجار خورشیدی در سال جاری به وقوع پیوست. این شراره خورشیدی که حاصل یکی از بزرگترین انفجارهای خورشیدی ممکن است، توسط رصدخانه فعالیت های خورشیدی ناسا ثبت شده.

انفجار مذکور در کلاس X1.7 یعنی در زمره قوی ترین انفجارهای خورشیدی طبقه بندی شده. چنین انفجارهایی اگر رو به زمین رخ دهند، می توانند در ارتباطات بی سیم و جی پی اس اثر منفی گذاشته و باعث اختلال شوند. همچنین نورهای رنگارنگ موسوم به شفق قطبی که با برخورد ذرات خورشیدی به جو زمین در ناحیه قطب رخ می دهند نیز از محسوسی ترین و زیباترین جلوه های این نوع انفجارهای بزرگ هستند.

البته در این مورد، زمین خوش بخت بوده که شراره خورشیدی در محل یکی از لکه های دور افتاده خورشیدی و در جهتی غیر از سمت زمین، رخ داده. در نتیجه وقتی پلاسمای فوق گرم در فرآیند خروج جرم از تاج خورشیدی پرتاب شده، راهی زمین نشده.

اما از آنجایی که در حال نزدیک شدن به اوج چرخه 11 ساله فعالیت های خورشیدی هستیم، انتظار می رود در ادامه سال 2013 نیز شاهد انفجارهای خورشیدی مشابهی باشیم که معلوم نیست در صورت وقوع، زمین هدف قرار خواهد گرفت یا خیر.




نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : شراره، خورشید، جو زمین، شراره خورشیدی، انفجار، انفجار خورشیدی،
لینک های مرتبط :



براستی موجودات فضایی وجود دارند؟

بله



(تصویر گرافیکی و تخیلی از شکل دیگری از حیات در خارج از زمین)



بله. کافی است تا نگاهی  دقیق تر به اطراف خود بیاندازید. آنها را خواهید دید. شما یکی از آنها هستید... بالغ بر میلیون ها گونه مختلف جانوری و ارگانیسم زنده بر روی زمین وجود دارد. اینها موجوداتی هستند بر سیاره کوچکی به نام زمین، و در گوشه ای از کیهان. اینها همان موجودات فضایی هستند. پس اگر به دنبال بیگانگان فضایی خارج از زمین می گردید شاید بهتر باشد تا سوال اول را به گونه بهتری بیان نماییم." آیا حیات در خارج از زمین وجود دارد؟" با اینکه هنوز مدارک عینی اثبات این موضوع وجود ندارد اما جواب این سوال هم آنقدرها سخت نیست: " اینطور به نظر می رسد".

استفن هاوکینگ، دانشمند بسیار پرآوازه ومشهور فیزیک نجومی در سال 2010 به طور رسمی اعلام نمود که موجودات فضایی به طور حتم وجود دارند. او به سخنانش در این حد بسنده نکرد وهمچنین اخطار داد که ارتباط با آنها می تواند ایده بسیار بدی باشد. اما چطور ممکن است؟ از کجا می دانیم که موجودات فضایی ممکن است وجود داشته باشند و بر چه اساسی ارتباط با آنها خطرناک است؟

 

هاوکینگ در برنامه ای که از کانال دیسکاوری پخش گردید، اعلام کرد که وجود زندگی هوشمند فرازمینی کاملاً منطقی و ممکن است. این خبر در بسیاری از رسانه های معتبر جهان انتشار یافت به طوری که واکنش های  گسترده ای نیز در بر داشت. هاوکینگ هشدار داد که در صورت شناسایی زمین توسط موجودات فضایی، این امکان وجود دارد که آنها در جهت استفاده از منابع و اقامت در زمین، ما را مورد حمله قرار دهند. همچنین در ادمه بیان می کند که چالش اصلی ما این است که دریابیم این بیگانگان فرازمینی چگونه خواهند بود.

 



 

در واقع بخش عمده استدلال هاوکینگ و فرضیه وجود موجودات فضایی بر پایه محاسبات ریاضی می باشد. تاکنون هیچ مدرکی دال بر وجود "زندگی" در هر سیاره دیگری به غیر از زمین یافت نشده است. اما با این حال ، این امر امکان وجود حیات فرازمینی بر سایر سیارات ناشناخته را از بین نمی برد. در واقع اثبات عدم وجود موجودات فضایی غیرممکن است. بنابراین در ادامه این مقاله با علل، دیدگاه ها و جنبه های مرتبط با وجود حیات در سایر سیارات آشنا خواهید شد. هم اکنون و بر اساس یافته های فعلی، شاید تنها پاسخ به واقع درست برای این سوال همان گزینه " بله ، به نظر می رسد که وجود دارند " باشد.اما هنوز نمی دانیم و برای اثبات نهایی این فرضیات، نیاز است تا آنها را بیابیم، و یا منتظر باشیم تا با زمین ارتباط برقرار نمایند.

 

 

(انسان برای کشف بیگانگان فضایی بسیار کنجکاو است؟ اما آیا ممکن است در پایان، این کنجکاوی به نابودی زمین و مرگ ما بی انجامد؟ و اگر آنها وجود دارند، آیا جهان آماده رویارویی با آنها می باشد؟)

 

 

حیات فرازمینی:

(مطالبی که در ادامه می خوانید بر اساس دیدگاه ها و نظریات محققین و اخترشناسان مختلف در رابطه با احتمال وجود حیات فرازمینی می باشد. )

اول آنکه، زمانی که می گوییم " موجودات فضایی" منظور آن دسته از تمدن های پیشرفته فضایی موجود در فیلم های علمی-تخیلی نیست. اگرچه احتمال وجود چنین تمدن هایی نیز وجود دارد، اما تاکنون هیچگونه مدرکی دال بر اثبات آن یافت نشده و فعلاً در محدوده فیلم های علمی-تخیلی باقی خواهند ماند. پس آنچه که مد نظر ما می باشد، به مبحث کلی "حیات خارج از زمین" اشاره دارد. بر همین اساس اینگونه به نظر می رسد که عدم وجود حیات فرازمینی غیر ممکن می باشد. مهم نیست اگر تاکنون با آن روبرو نشده ایم، احتمالات چنین بیان می کنند که این حیات وجود دارد. به این اعداد نگاهی بیاندازید و لحضه ای به آن بی اندیشید:

 

آیا یک هوش فرازمینی پیشرفته، برای تجاوز بر زمین از یک کرم چاله استفاده خواهد نمود. چه کسی می داند؟ (Discovery channel)

 

فقط در کهکشان راه شیری در حدود 300 میلیارد ستاره وجود دارد. (هر ستاره می تواند دارای صدها و هزاران جرم آسمانی، سیاره و قمر در منظومه خود باشد. به عنوان مثال کل منظومه شمسی ما و اجرام آن را فقط در محدوده یکی از این ستارگان/یعنی خورشید در نظر بگیرید)  انتظار می رود که بخش وسیعی از این ستارگان دارای سیاراتی باشند که قادر به میزبانی حیات است. حال در نظر بگیرید که عدد گفته شده تنها در یک کهکشان بود. در حدود 100 تا 300 میلیارد کهکشان در کیهان شناخته شده، وجود دارد. هر کهکشان شامل میلیاردها و  برخی شامل تریلیون ها ستاره است. به راستی چطور می توانید باور کنید که هیچ شانسی برای رویداد زندگی در هیچ یک از این ترلیون ها ترلیون سیاره که به دور  این ستارگان در حال گردشند وجود ندارد؟ حتی اگر بر این باور باشید که خداوند حیات را مستقیماً بر زمین آفریده، باور آفرینش کیهانی با این اندازه تنها برای ما، تاحدی غیرمنطقی و متکبرانه به نظر می رسد.

 

 

- پاسخ مثبت است. چه از لحاظ علمی، و چه از لحاظ فلسفی، تنها با نگاهی به عظمت آفرینش،عدم وجود حیات فرازمینی امری غیرممکن به نظر می رسد. اگرچه "بیگانگان فضایی" که از زمان پس از جنگ جهانی دوم با عنوان UFOدر بین مردم شناخته می شوند، یک مبحث پیچیده جداگانه است.( اگر از علاقه مندان به این مبحث هستید میتوانید با مطالعه موضوعات پیرامون UFOها (اجسام پرنده ناشناخته) نوشته دکتر  Jacques Valleeو دکتر  Allen Hynekاطلاعات ارزشمندی در این رابطه بدست آورید.)

 

 

کهکشان قرمزی که در وسط این عکس دیده می شود، SXDF-NB1006-2نامیده شده و دوردست ترین کهکشانی است که تا به امروز شناسایی شده است.این کهکشان در فاصله 12.91 میلیارد سال نوری دورتر از زمین قرار دارد. بخش سمت چپ تصویر یه کلوزاپ از آن را نمایش می دهد. (این عکس توسط فضاپیمای XMM-newtonگرفته شده است. / کپی رایت تصویر : NAOJ)

می دانیم که نور با سرعتی در حدود 300هزار کیلومتر بر ثانیه (دقیقاً 299 792 458 m / s) در کیهان در حال حرکت می باشند. حال با چند ضرب ساده به نتایج جالبی می رسیم. به این اعداد دقت کنید.  نور در 1 دقیقه مسافتی معادل با 18 میلیون کیلومتر را می پیماید. در یک ساعت مسافتی در حدود 1 میلیارد و 80 میلیون کیلومتر را می پیماید. در یک روز مسافتی در حدود 25 تریلیون و 920 میلیارد کیلومتر را می پیماید. عدد بدست آمده را در 365 ضرب نمایید. این فاصله عجیب و غریب مسافتی است که نور در یک سال می پیماید! در واقع این همان "یک سال نوری" است.

 

اما نکته اینجاست. بر اساس آخرین یافته ها، خوشه کهکشانی در فاصله 12.91 میلیارد سال نوری دورتر از زمین شناسایی شده است. آیا می توانید وسعت کیهان را تصور کنید؟ یعنی اگر روزگاری انسان به تکنولوژی فوق پیشرفته ای دست یابد که بواسطه آن بتواند با سرعت نور (یعنی حد نهایی سرعت در کیهان) حرکت نماید، باز هم زمانی نزدیک به 13 میلیارد سال طول خواهد کشید تا به این کهکشان برسیم. آیا براستی فکر می کنید که در کیهانی با این عظمت، زمین تنها نقطه حیات است؟!

 

- امکان وجود موجودات فرازمینی وجود دارد. شمار بی نهایتی از سیارات، منظومه های خورشیدی و شاید کائنات وجود دارد که بایستی میزبان هوش فرازمینی باشد. اگرچه هنوز مدرکی دال بر وجود (و البته عدم وجود) آنها نداریم. همچنین من معتقدم ممکن است آنها دارای نوعی برتری به ما باشند. اگر آنها قادر به مسافرت میلیون ها سال نوری و پیدا کردن ما باشند، بدون شک بایستی از تکنولوژی برتری نسبت به ما برخوردار باشند. اما شاید بر اساس خودپسندی و نادانی انسان، بسیاری از ما چنین حیاتی را پست تر از خود بدانیم. فراموش نکنید، همانگونه که ما حیات فرازمینی را با عنوان "بیگانگان فضایی" می خوانیم، آنها نیز ما را اینگونه خواهند خواند. البته برخی انسان ها آنقدر هوشمند خواهند بود تا حیات فرازمینی را نیز به عنوان یک موجودیت طبیعی، متفکر و زنده بدانند. چه کسی می داند؟ ممکن است کاملاً شبیه به ما باشند. و یا شاید شبیه به همان موجودات ترسناکی که از داستان های علمی-تخیلی می شناسیم. هیچ کس هنوز چنین حقایقی را نمی داند، اما حداقل این احتمال بسیار بسیار قوی وجود دارد که اشکال دیگری از زندگی نیز در جهان هستی است.

 

 

(تا امروز. هیچ چیز  (Ian O'Neill))

 

استدلال معمول پیرامون عدم وجود موجودات فضایی از آنجا سرچشمه می گیرد که تاکنون هیچیک از آنها، آشکارا و به طور مستقیم، با ما بر روی زمین تماسی برقرار نکرده است. تمدن های پیشرفته فضایی شاید دلایل خوبی برای انجام این کار داشته باشند. و یا شاید همانطور که می تواند برای ما اتفاق بی افتد، به نقطه ای رسیده باشند که از اکشافات فضایی نا امید گشته اند. اگر اینگونه باشد، آنگاه که ستاره مادر منظومه آنها درچرخه تکاملی خود به سوی مرگ می رود (زنجیره اصلی اکثر ستارگان) منجر به نابودی و توقف حیات آنها خواهد شد. در چنین شرایطی، بسته به جرم اولیه سیاره شان، آنها نیز به ستاره کوتوله سفید، ستاره غول قرمز و یا ابرنواختر تبدیل خواهند گشت.

 

بدون توجه به اظهارات شاهدان عینی UFOها، هیچی مدرک مسلم و قطعی که زمین توسط بیگانگان هوشمند فرازمینی ملاقات گشته است (چه در حال و چه در گذشته) وجود ندارد. این موضوع معمولاً در داستانهای علمی-تخیلی آمده است، چراکه زندگی در هرجای دیگر از جهان هستی به شدت محتمل است.

 

آیا ممکن است بیگانگان فضایی ما را تنها به چشم آلودگی که باعث ویرانی زمین گشته و بایستی از آن پاک گردد ببینند؟ (ناسا)

به احتمال بسیار زیاد گونه های بسیار متفاوتی از جانداران در جهان وجود دارد. از دیدگاه من، عدم وجود حیات در بیش از 200 میلیون کهکشان موضوعی عجیب و کاملاً غیرمنطقی به نظر می رسد. از این رو احتمال وجود حیات در خارج از کره زمین بسیار بالاست و شاید پاسخ سوال "آیا ما در جهان تنها هستیم؟ " را بتوان با قطعیت "خیر" اعلام نمود.

 

یکی از نکات بسیار مهم که باید در نظر داشت فاصله بسیار زیاد بین ستارگان است. حتی اگر تمدن های فنی و هوشمندی از سایر موجودات زنده در کهکشان راه شیری ما وجود داشته باشد، برای چنین تمدن هایی با پیشرفته ترین تکنولوژی ها، و حتی سفینه هایی با توانایی حرکت با سرعت نور، سال ها به طول خواهد انجامید تا به ما برسند. زمانی که آنها وارد زمین گردند،  سیاره مادر آنها آنقدر سالخورده خواهد بود که در بازگشت به سیاره شان هیچ خویشاوندی نخواهند یافت.

 

من فکر می کنم، تنها راه ممکن برای ملاقات ما توسط موجودات فرازمینی از طریق فیزیک کوانتوم بوده و این امر تنها زمانی روی خواهد داد که این موجودات توانایی دستکاری زمان و فضا را داشته باشند. پس از آن، شاید جهان 3بعدی ما قابل یافتن در بین میلیون ها جهان بوده و امکان ورود به آن از میان دیگر ابعاد میسر باشد. نظریه ابر ریسمان فعلی پیشنهاد می دهد که علاوه بر بعد زمان، به 10 بعد دیگر نیز برای وقوع چنین پیشامدی نیاز است. (نظریه بعد یازدهم)

 

 

 

(تصویر گرافیکی و خیالی از گونه ای از موجودات فضایی)

 

اگر منظور شما این است که " آیا موجودات فضایی واقعیت دارند؟" ممکن است تابحال شواهدی دال بر وجود چنین موجوداتی، برخی کوچک تر از 2 اینچ و برخی به بزرگی 20 پا دیده باشید. اگرچه، ممکن است بسیاری از این  شواهد اشتباه و دروغین باشد، اما زمانی که به عظمت جهان می اندیشیم، و تمام آن میلیاردها کهکشان شناخته شده برای بشر، و تمام ناشناخته های دیگر هستی، در واقع باور این موضوع که که ما تنها فرم حیات در جهان هستیم غیرممکن به نظر می رسد. اگرچه بر اساس مدارک فعلی مجبوریم جواب "خیر" را انتخاب کنیم اما من اعتقاد دارم دیر یا زود با این جانداران روبرو خواهیم گشت.

 

فکر می کنم، همین حالا، آنها باید جایی در حال زندگی باشند.

 

 

 

(تصویری از یک پا؟ بله. / تصویری از چشمان؟ بله / تصویری از ناحیه مکشی عظیم به عنوان دهان؟ بله. کاملاً صحیح است.)

نگاهی بر این گونه بیگانگان عجیب فضایی بیاندازید. / فیلم / dino / dinosaurs )

(استیفن هاوکینگ در مستندی که در رابطه با انواع اشکال احتمالی حیات و موجودات فرازمینی ساخته به برسی برخی از این گونه ها می پردازد. او در بخشی از این مستند توضیح می دهد که چگونه پاها می توانند برای هرگونه ای از شکل حیات که بر پوسته سخت سایر سیارات وجود دارد سودمند باشد. پاها و چشمان برای استفاده در سیاره ما بهینه گشته اند، بنابراین شاید در برخی اشکال زندگی در جهان های دوردست چنین اعضایی به یکدیگر  پیوسته اند.)

 

 

زمانی که سخن از موجودات فضایی به میان می آید، در این زمان، هنوز هیچ گونه ای از آنها یافت نشده و یا با زمین ارتباط برقرار ننموده است. با این حال با توجه به ابعاد بینهایت جهان، احتمالات فراوانی بر حیات موجودات فرازمینی در سایر کهکشان ها، مانند کهکشان کوتوله قوس وجود دارد. اگرچه تاکنون وجود آنها اثبات نشده اما دانشمندان امیدوارند در آینده نزدیک چنین اتفاقی خواهد افتاد و در این زمینه تلاش های گوناگونی در حال انجام است.

 

(هرگونه استفاده از این مطلب بدون ذکر نام "سایت نجوم ایران" و لینک به این مقاله، غیرقانونی و از لحاظ شرعی و اخلاقی نادرست است.)

 

منبع : سایت نجوم ایران



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : موجودات، موجود فضایی، فضا، سیارات،
لینک های مرتبط :




تصویر نفس گیر طلوع در افق زمین از فضا


آخرین تصویر کریس هدفیلد از ایستگاه بین المللی فضایی نشان دهنده جنوب شرقی آسیا پیش از طلوع است، وقتی که ماه هنوز در افق مشاهده می شود


فرمانده ایستگاه بین المللی تصویر نفس گیری از نخستین نور طلوع آفتاب روی افق زمین گرفته و به زمین ارسال کرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، این تصویر خیره کننده توسط کریس هدفیلد فضانورد کانادایی مستقر در ایستگاه فضایی بین المللی ثبت شده است.

این تصویر برفراز جنوب غربی آمریکا گرفته شده و یکی از جدیدترین تصاویری است که وی به زمین ارسال کرده است.

هدفیلد که در حال حاضر فرمانده ایستگاه فضایی بین المللی است و به کرات تصاویر زیبایی که از فضا می گیرد را در شبکه های اجتماعی منتشر کرده و این تصاویر طرفداران بسیاری به دست آورده است.

وی از تاریخ ۲۱ دسامبر در ایستگاه بین المللی فضایی که با سرعت ۸ کیلومتر در ثانیه در مدار زمین حرکت می کند، حضور دارد و اواخر این ماه به زمین باز می گردد.

مجموعه تصاویر زیبایی که وی از ایستگاه فضایی به زمین ارسال کرده بسیار متنوع است، نورهای درخشان سانفرانسیسکو و تشکیل ابرها روی آفریقا از جمله این تصاویر زیبا محسوب می شوند.

اما گفته می شود که آخرین تصویر وی از طلوع بهترین تصویری است که وی تاکنون از ایستگاه فضایی گرفته است.

این فضانورد همچنین از زمان حضور خود در ایستگاه فضایی ویدئوهای سرگم کننده ای از چگونگی اصلاح، مسواک زدن و دست شستن در فضا تهیه کرده است.

صحرای بزرگ آفریقا یکی از نقاط مورد علاقه وی برای عکاسی است، وی اظهار داشت که همواره به قدری منتظر می ماند که خورشید درست بالای سر صحرای آفریقا قرار بگیرد تا بهترین عکس خود را تهیه کند.

وی در این رابطه می گوید: برای عکاسی مسابقه ای در کار نیست، باید صبور باشید تا مثل یک شکارچی بهترین لحظه را بدست آورید.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : طلوع، تصویر، افق، افق زمین، ایستگاه فضایی، نجوم،
لینک های مرتبط :




زمین از نگاه ماهواره های با قلب تپنده تلفن هوشمند



this-is-earth-as-seen-by-smartphone-satellites.jpg



اگر به خاطر داشته باشید، ناسا چند ماه پیش تعدادی نکسوس وان را به فضا فرستاد تا ببیند آیا اسمارت فون ها می توانند در برابر ماهواره های میلیارد دلاری حرفی برای گفتن داشته باشند و به فرماندهی یک ماهواره عملیاتی بپردازند. اما مثلا اینکه پاسخ سوال مشخص شده است: نه چندان.

هنگامی پای عکاسی به میان می آید، شاید بهتر باشد ناسا به همان ماهواره های حرفه ای و چند میلیاردی خودش بچسبد و توقع چندانی از نکسوس وان بیچاره نداشته باشد.

سه ماهواره اسمارت فونی با یکدیگر هماهنگ شدند تا صدها عکس از مروارید آبی ما بگیرند و آنگاه این عکس ها کم کم با امواج رادیو آماتوری به زمین فرستاده شدند و توسط داوطلبان مشتاق فعالیت های فضایی سر هم شدند.

وقتی این کار با موفقیت به اتمام رسید، نتیجه چندان با جزئیات زیادی همراه نبود. علاوه بر کمی خرابکاری در عکس های اسمارت فون ها، مقداری هم ضایعات به دلیل مشکلات انتقال به وجود آمده است. اما در آخر می توان کار را قابل قبول دانست.

به گمانم ناسا به جای نکسوس وان، برای این ماموریت فضایی باید سراغ پیور ویو 808 نوکیا می رفت! نظر شما چیست؟





ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : زمین، ماهواره، تلفن هوشمند، NASA، ناسا، نکسوس وان، nexus one،
لینک های مرتبط :




سرنوشتی که در انتظار خورشید ماست/

ستاره ابرنواختر شده 



ستاره ابرنواختر شده / سرنوشتی که در انتظار خورشید ماست


ناسا می گوید تلسکوپ هابل تصویر واضحی از بقایای باریک و قرمز یک ستاره شبیه خورشید ما تهیه کرده که در ۱۵۰ هزار سال پیش به شکل یک ابرنواختر منفجر شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، این جرم آسمانی که SNR B۰۵۱۹ ۶۹.۰ یا به طور خلاصه SNR ۰۵۱۹ خوانده می شود حدود ۱۵۰ هزار سال پیش منفجر شده است اما نخستین نور این انفجار حدود ۶۰۰ سال پیش به زمین رسید.

پوسته نازک و قرمز رنگ گاز در این تصویر ناسا که هفته گذشته منتشر شد، تنها بقایای این ستاره باستانی ناپایدار است.

چندین نوع ابرنواختر وجود دارد اما SNR ۰۵۱۹ به خاطر داشتن کوتوله سفید – ستاره خورشید مانندی در مراحل نهایی عمرش شناخته می شود.

ستاره شناسان می گویند بقایای SNR ۰۵۱۹ در فاصله بیش از ۱۵۰ هزار سال نوری از زمین و در جنوب صورت فلکی ماهی زرین قرار دارد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : ستاره، خورشید، ابرنواختر، ناسا، صورفلکی، ستاره ابرنواختر،
لینک های مرتبط :



آیا میدانید چه اتفاقی برای مریخ افتاد؟




روزی روزگاری، در حدود 4 میلیارد سال پیش، مریخ نیز درست مانند زمین سیاره ای گرم و بارانی بود. آب مایع در رودخانه های طویلی که در سطح مریخ جریان داشتند و به دریاهای کم عمق ختم می شدند جاری بود. لایه ذخیمی از اتمسفر (جو) سیاره را پوشانده و آنرا گرم نگه می داشت.

علاوه بر این، بر طبق باور برخی دانشمندان و نیز نتایج بدست آمده از تحقیقات آنها تا به امروز، برخی از گونه های حیات میکروبی و باکتری ها و حتی بالاتر از آن در مریخ وجود داشته واین در حالی بود که این گونه های حیات در حال رشد و تکامل بودند. مریخ در راهی قدم گذاشته بود که به سیاره  دومی برای زندگی و حیات درست مانند همسایه اش زمین تبدیل می شد... اما این اتفاق به شکل دیگری جلو رفت و مریخ هرگز موفق نشد. و این سوال همچنان پابرجاست که چرا مریخ اینگونه خشک شد؟ در این مقاله به برسی عوامل دخیل در وضعیت کنونی سیاره مریخ خواهیم پرداخت.

 

مریخ امروز به شدت سرد و خشک است. رودخانه ها و دریاهای سطح آن سالهاست که خشکیده و از بین رفته اند. اتمسفر سیاره نازک و ناچیز است و اگر میکروب های مریخی هنوز وجود داشته باشند، احتمالاً  در لایه های زیرین و درونی مریخ گرد آمده اند.

دانشمندانی که به شکل تخصصی بر روی سیارات به مطالعه می پردازند معتقدند که احتمالاٌ وجود آبشارها در گذشته های دور، باعث شکل گیری نواحی صخره ای و سراشیبی هایی اینچنینی در ناحیه Echus Chasma  مریخ شده اند.(تصویر روبرو) مریخ دارای تعداد بسیاری از اینگونه چشم اندازها و مناظر خشک شده می باشد که تصور می شود به علت عبور جریانات شدید و فوران آب در گذشته های بسیار دور به وجود آمده اند.

 

اما چه اتفاقی افتاد؟ چرا مریخ  اینگونه خشک شد و سرمای شدید و یخبندان آنرا فرا گرفت؟ این سوالات که پیوسته تکرار می شوند برای دانشمندان مانند پازلی است که سالهاست به دنبال حل آن بوده و آنها را به خود مشغول ساخته است. شاید بالاخره در چند سال آینده پرده از این راز برداشته شود و به کمک مدارگرد جدید ناسا که MAVEN  نام دارد و به زودی به این سیاره فرستاده خواهد شد به این موضوع پی ببریم.

 

به گفته بروس جاکوسکی ، مدیر ارشد پروژه  MAVEN از دانشگاه کلورادو :  " هدف MAVEN از این ماموریت این است تا برسی نموده  که چه فرآیندهایی مسئول و عامل بوجود آمدن این تغییرات در وضعیت آب و هوایی مریخ می باشند" .

چیزی که امروزه دانشمندان بر آن معتقدند این است که بوجود آمدن این تغییرات در وضعیت آب و هوایی مریخ بخاطر از بین رفتن با ارزشترین سرمایه آن ، یعنی اتمسفر زخیم دی اکسید کربن این سیاره بوده است. دی اکسید کربن در اتمسفر مریخ یک گاز گلخانه ای بوده درست به همان شکل که در اتمسفر زمین موجود است. لایه زخیمی از دی اکسید کربن و سایر گازهای گلخانه ای شرایطی با درجه حرارت و فشار جوی بالاتر ایجاد می نمایند که برای جلوگیری از تبدیل آب مایع به شکل یخ جامد و یا تبخیر آن ضروریست.

 

یکی از آنالیزهای کامپیوتری بدست آمده از سیاره مریخ در گذشته های دور توسط Northern Illinois University

 

در طی 4 میلیارد سال گذشته ، مریخ بیشتر این پوشش و لایه محافظ خود را از دست داده است. بر این اساس دانشمندان نظریات گوناگونی را مبنی بر چگونگی بروز این پیشامد ارائه داده اند.

شاید برخورد یک سیارک در رویدادی فاجعه بار باعث انفجار و ازبین رفتن قسمت عمده اتمسفر به داخل فضا شده باشد. و یا سایش ناشی از بادهای خورشیدی به آهستگی باعث تهی شدن و ازبین رفتن جو مریخ شده باشد. همچنین این احتمال نیز داده شده که  سطح سیاره ، دی اکسید کربن اتمسفر را جذب نموده و آنرا در مواد معدنی از قبیل کربنات محبوس نموده باشد.

در پایان، هنوز هیچ کس از این موضوع که همه آن دی اکسید کربن گمشده به کجا رفته است مطمئن نیست.

 

MAVEN  , اولین ماموریت فضایی خواهد بود که به طور ویژه برای کمک به دانشمندان در درک علل فرار دی اکسید کربن و سایر گازهای مریخ به درون فضا طراحی شده است. کاوشگر حداقل به مدت یکسال به دور مریخ خواهد چرخید و در مداری بیضی شکل با فاصله ای در حدود 125 کیلومتر (در نزدیکترین نقطه) و 6000 کیلومتر (در دورترین نقطه) بالاتر از سطح سیاره قرار خواهد گرفت. این محدوده وسیع ارتفاعی مدارگرد را قادر خواهد ساخت تا به طور بسیار موثرتری نسبت به تحقیقات گذشته به نمونه برداری از اتمسفر بپردازد. این فضاپیما در 18 نوامبر 2013 به سوی مریخ پرتاب خواهد شد.

 

در حالی که فضاپیما در مدار خود درحال گردش است، تجهیزات آن به برسی و ردیابی یون ها و مولکولها در این مقطع عرضی وسیع از جو مریخ خواهند پرداخت، و به طور کامل به ثبت جریانات دی اکسید کربن و سایر مولکول ها به درون فضا برای اولین بار می پردازند.

زمانی که جاکوسکی و همکارانش به این موضوع پی ببرند که در حال حاضر چطور مریخ با این سرعت دی اکسید خود را از دست می دهد، پس از آن قادر خواهند بود تا با استقراء به بازگشت زمان به 4 میلیارد سال قبل ، حجم و میزان دی اکسید کربن در فضای آن زمان را تخمین بزنند. MAVEN تعیین خواهد نمود که چه عاملی (اگر این نظریه درست باشد) باعث بروز این اتفاق شده است.

 

این ماموریت قدم بزرگی در درک گذشته و اتفاقاتی که برای مریخ افتاده است می باشد و به زودی به ما خواهد گفت که چگونه سیاره ای آنچنان گرم و غنی از آب، امروز به محیطی سرد و اینچنین خشک مبدل گشته است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : اخبار نجوم، 
برچسب ها : نجوم، مریخ، سیارات، سیاره، زمین، سیاره مریخ، زندگی در مریخ،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 2 )    1   2   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
 
 
بالای صفحه